Rustdag in Lamayuru

Voordat we verder lopen van Nurla naar Alchi gebruiken we een rustdag Lamayuru om één van de oudste kloosters van Ladakh te bekijken.

Arabische invloeden
De weg Leh-Srinagar is relatief druk in Ladakh, maar toch kan het nog 15-20 minuten duren voordat er een auto langskomt. We willen een lift naar Lamayuru, een dorpje nog verder naar het westen. We stappen in bij een vage bus waar de Indiase, Arabische muziek keihard staat. Als een paar militairen en een vrouw met kind uitstappen zijn wij de enige overgebleven passagiers. Het is duidelijk dat we meer in de buurt van Pakistan komen want we zien meer Arabische teksten en bij een Police Checkpost moeten we onze paspoortgegevens en reisbestemming laten registreren. Voor de chauffeur en de 'geldman' lijkt het ook een uitje want ze willen met ons op de foto en stoppen bij elk interessant punt. Volgens mij hebben ze in Leh een bus gehuurd en proberen ze hun reiskosten naar Srinagar te drukken door passagiers mee te nemen. We krijgen onderweg thee aangeboden en worden keurig afgezet in Lamayuru.

Het klooster van Lamayuru
De voorzieningen in Lamayuru zijn minder goed op de toeristen afgesteld dan we hadden verwacht. We komen in een guesthouse terecht met een oude vrouwtje dat geen Engels spreekt en er is geen licht. Uiteindelijk komt alles goed en bekijken we het oude, prachtig op zandsteen gelegen klooster van Lamayuru.

Er lopen veel dieren rond in Lamayuru. Yaks lopen door de straat, ezels staan naast het huis achter een hek en geitjes grazen op het dak.

Op weg naar de volgende trekking
De volgende dag stappen we 's ochtends om half tien op de bus naar Nurla, dat op de weg naar Leh ligt. We willen van daaruit naar Tar lopen dat op de route van een andere trekking ligt. De hele trekking vanaf Lamayuru kunnen we niet doen want de Tar La van meer dan 5000 meter ligt nog vol sneeuw. We stappen uit in Nurla, waar ook nog niets open is, en vinden snel de brug over de Indus waar het pad naar Tar begint.