Terugvlucht naar Nederland

De terugvlucht naar Nederland gaat voorspoedig. We vliegen met KLM van Nairobi in één keer naar Amsterdam. Na het hete Nairobi komen we in het koude Amsterdam waar de temperatuur tot onder het vriespunt is gezakt.

We worden op Schiphol opgehaald door de Verhoog's en zijn weer terug in Nederland!

Laatste dag in Nairobi

Met de ons inmiddels bekende matatu zijn we vanuit Mbale naar de grens met Uganda gegaan. Daar hadden we een nachtbus gereserveerd die in één keer naar Nairobi reed. De 'luxe' bus met ruime stoelen konden we niet boeken, dus van slapen kwam niet erg veel.

De laatste dag in Nairobi hebben we besteed aan het kopen van wat souvenirs. Het onderhandelen over de prijs dat er bij hoort is erg grappig en we hebben veel lol. Alles is erg goedkoop: het gaat maar om een paar dollar.

Op straat kun je jezelf wegen voor een paar cent. De weegschaal is niet erg nauwkeurig (afwijking +/- 10 kilo) want uit het 'gezondsheidadvies' van de brave Keniaan kwam dat ik te zwaar was en in de 'gevarenzone' zit! En dat terwijl ik deze reis alweer zo'n 5 kilo kwijt ben geraakt...

Mt Elgon National Park in Uganda

Na weer een vermoeiende rit in een matatu zijn we in het westen van Kenia de grens overgestoken en in Uganda aangekomen. Vanuit Mbale hebben we het Mt Elgon National Park bezocht. Een gids/ranger was weer verplicht...

We hebben hier vier dagen gelopen (waar 5 dagen voor stond, dus het was behoorlijk pittig) door schitterende regenwouden.

We liepen door bamboebos met meterslange bamboebomen.

We zagen allerlei soorten apen, prachtige velden met oneindig veel mooie bloemen en planten en over bijzondere kraters van vulkanen.

En idyllische bergmeertjes...

...waarin je ook kon zwemmen. Nou ja, twee seconden dan.

In geen enkel opzicht te vergelijken met gebergtes in Europa. Op de tweede dag stonden we op de top van de Wagagai (4366m), als enige die dag. Eigenlijk veel leuker dan al dat massale gedoe van de Kilimanjaro.

De laatste nacht hebben we met de tent in een enorme grot vol met vleermuizen gestaan waar een waterval voor de opening naar beneden kwam. Echt een bijzondere plek.

Heerlijk zo'n koude, harde douche 's ochtends als je je tent uitstapt!

We zijn ook nog een stukje de grot ingegaan die liefst 18km diep is. De gids raakte echter al snel de weg kwijt en met slechts 1 lamp zijn we maar weer snel omgekeerd.

Buiten het park liepen we door dorpjes die leven van de bananenteelt en koffiebonen.

Uganda is ons goed bevallen. Er zijn minder toeristen, de mensen zijn erg vriendelijk en de natuur is prachtig.

Slapen in een banda in het Kakamega rain forest

Inmiddels zijn we vanuit Kisumu verder naar het noorden getrokken en de evenaar overgestoken. Hier niet zoals in Ecuador allerlei monumenten en borden van de evenaar. In het zuidwesten van Kenia ligt het Kakamega rain forest. Dit is een tropisch regenwoud waarin je zelf kunt rondwandelen. Dit leek ons wel een leuke afwisseling na dagenlang in een safari-jeep te hebben moeten zitten.

We hebben geslapen in een 'banda', een klein Afrikaans huisje met twee bedden erin en voorzien van klamboes. De verlichting bestaat uit een olielamp.

Met een gids hebben we een rondwandeling gedaan waarbij we een heleboel kamerplanten tegenkwamen die hier gewoon in het wild groeien. De bomen zijn hier gigantisch. Sommigen worden 'opgegeten' door de 'strangling ficus'. Dit is een boomsoort die zijn water via de wortels uit de lucht haalt en die om een bestaande boom heengroeit. De bestaande boom sterft uiteindelijk af, maar dit kan jaren duren.

Dit was een leuk uitstapje naar een plek waar we helemaal alleen in het regenwoud zaten. Nu gaan we op weg naar Uganda.

Met een hectische busrit terug naar Kenia

Lake Victoria hadden we snel gezien, dus zijn we op de bus gestapt richting Kenia. Dat gaat echter niet zo gemakkelijk als je zou denken...

Op de plek waar we waren afgezet door de jeep wilde de bussen naar Kenia niet stoppen zodat we een klein busje namen de andere kant op naar een dorp met een "bushalte". Daar kwam na een uur een bus langs die helemaal vol zat met mensen en toch nog mensen meenam... Twee uur later had de motor het begeven en begon de buschauffeur te sleutelen. Dit zagen we een uurtje aan en toen besloten we op een andere bus te stappen. Hier hadden we geen zitplaats, sterker nog, we konden ons met moeite naar binnen persen. Enkele Afrikanen hingen met geopende deur in het trapgat buiten de bus die met een noodvaart de slechte Tanzaniaanse weg over scheurde. Nadat enkele Afrikanen waren uitgestapt kregen we (letterlijk) wat meer adem.

Bij de Tanzaniaanse grens stapten we over op een matatu. Een matatu is een minivan waar mensen op elke hoek van de straat in- en uitstappen en een vaste prijs betalen. Het nadeel is dat het heel lang duurt voordat je op je bestemming bent, maar het voordeel is dat je veel ziet van de dorpen waar je doorheen rijdt.

De Afrikanen maken er een sport van om zoveel mogelijk mensen in een matatu te krijgen. Deze Toyota-busjes zijn eigenlijk bedoeld voor 15 passagiers, maar het is niet ongebruikelijk als er het dubbele aantal in zit!

Inmiddels zijn we in Kisumu in het westen van Kenia aangekomen. Kisumu is de derde stad van Kenia en ligt ook weer aan het Lake Victoria.

Lake Victoria

Na het zien van zeer veel dieren op onze safari kwamen we uit bij Lake Victoria in Tanzania. Dit is het grootste meer van Afrika. We hebben een vissersdorpje bezocht en zijn met een bootje het meer op geweest.

De mensen leven hier in grote armoede. De scholen hebben geen boeken en geen pennen voor de kinderen. De mensen vangen vis uit het meer om wat geld te verdienen. Het meer is echter sterk vervuild door fabrieken die afvalstoffen lozen. Duidelijk geen aanlokkelijk meer om een duik in te nemen!

We zijn aan het eind gekomen van onze safari, dus we nemen afscheid van onze Amerikaanse safari-genoten Bob en Jaclyn.

Tarangire, Lake Manyara, Ngorongoro en Serengeti

Gedurende vijf dagen zijn we in een jeep van oost naar west door de parken Tarangire, Lake Manyara, Ngorongoro en Serengeti getrokken in het noorden van Tanzania. Naast wij tweeën zaten ook een Amerikaans stel, de chauffeur en de kok in de auto. Het dak van de jeep kon open dus we konden alles goed zien. We hebben erg veel dieren gezien waaronder "The Big Five". Deze bestaat uit:

de olifant,

de buffel,

de leeuw,

de neushoorn

en het luipaard.

In Tarangire en Lake Manyara waren we elk één dag. Elk park heeft zijn eigen voorkeur van de dieren zodat je veel verschillen ziet. Ngorongoro bestaat uit een kilometers grote krater van miljoenen jaren oud. Er zijn erg veel wilde dieren te zien. Zo ver je kunt kijken zie je zebra's en gnoe's.

Zebra crossing...

En bij het water vind je vaak olifanten en nijlpaarden.

Het grootste park van allemaal met de meeste dieren is de Serengeti. Bovendien waren we hier live getuige van de jacht van een cheetah op een gazelle.

De cheetah is het snelste dier ter wereld (105km/u) en het is indrukwekkend om dit beest in actie te zien.

De gazelle werd gedood en daarna riep de cheetah zijn vriendjes erbij en gingen ze met z'n drieën de gazelle opeten. Dit allemaal slechts een paar meter van ons vandaan!

Een dag later zagen we vlak voor onze neus ook een leeuw een zebra te pakken nemen.

Het duurde nog minutenlang voordat het angstaanjagende geschreeuw van de zebra ophield...

Na de eindeloze rit door de uitgestrekte Serengeti kwamen we na vijf dagen aan de westkant uit bij Lake Victoria.

Op safari in Tanzania's mooiste parken

Inmiddels zitten we weer in Arusha tussen de bananenbomen om bij te komen van het Kilimanjaro avontuur.

Vandaag hebben we een zesdaagse safari geregeld voor het Tarangire NP, Lake Manyara, Ngorongoro en Serengeti NP, een van de mooiste wildlife parken in Tanzania. Morgen vertrekken en volgende week trekken we via Lake Victoria weer richting Kenia.

Kilimanjaro (5895m) bedwongen

In totaal 6 dagen hadden we uitgetrokken om de top van de hoogste berg van Afrika te bedwingen. In verband met de grote hoogte (de top van de Kilimanjaro ligt op 5895m) was het belangrijk tijd te besteden aan acclimatisatie om hoogteziekte te voorkomen. Gelukkig hadden we er al een trekking op de Mt Meru (4500m) op zitten en dit scheelde een hoop. We hadden alleen een gids bij zich (verplicht) en deze had weer twee dragers bij zich. Wij hebben alles zelf gedragen (eten, tent e.d.).

Voor de weg naar de top hadden we gekozen voor de wat minder gebruikelijke Shira-route. Dit betekende dat we de eerste twee dagen over een prachtige hoogvlakte liepen met heide-planten tot wel drie meter hoog. Ook andere reusachtige planten bloeiden volop op plaatsen in het hooggebergte waar je ze nou niet zo snel zou verwachten.

De nachten waren koud gezien onze kampeerplaatsen op 3500-4600m hoogte. Voordat de zon op komt is de tent nog bevroren dus blijven we lekker in onze slaapzakken liggen.

's Ochtends en 's avonds was het meestal kraakhelder (en dus erg koud), waarbij de top de Kilimanjaro zich weer vertoonde na een dag gehuld te zijn in wolken.

Door de populariteit van de Kilimanjaro wordt de berg bevolkt door een enorm leger gidsen en dragers (gemiddeld 5 per trekker). De meest gemakkelijke manier om spullen te vervoeren was voor de Afrikanen op hun hoofd (zelfs RUGzakken!). Roelf hield dit ook twee seconden vol...

Op de dag van de toppoging vertrokken we om 00:30 uur 's nachts vanaf 4600m om voor zonsopkomst op de top te zijn. Aangezien wij relatief snel waren kwamen we veel te vroeg boven en moesten we nog een uur in de ijzige kou wachten totdat de zon opkwam. Ik kreeg vlak voor de top wat last van de hoogte, maar dat vond ik niet zo gek op bijna 6000m...

Diezelfde dag nog daalden we 2800 meter af en de dag erna kwamen we weer in het dal aan.

Hersteld en nu de Kili!

Roelf was met een dag van zijn ziekteverschijnselen af. Bij mij is het wat hardnekkiger en we hebben een bezoek gebracht aan de lokale kliniek, een belevenis op zich. Alles netjes geregeld daar en na wat onderzoekjes bleek dat ik een bacteriele infectie had opgelopen. Ik heb wat pillen meegekregen en het herstel gaat voorspoedig.

Ons volgende doel is de Kilimanjaro (5895m). Morgen vertrekken we voor een zesdaagse trekking. Als het goed is staan we op de vroege ochtend van 30 december (06:00 uur Tanzaniaanse tijd=04:00 uur NL-tijd), dus hou de webcam rond die tijd goed in de gaten! Iedereen alvast een gelukkig nieuw jaar toegewenst.

De beklimming van de Mt Meru

Niet ver van Arusha ligt de Mt Meru. De Mt Meru is 4566m hoog en leek ons een leuke voorbereiding op de Kilimanjaro die nog een stuk hoger is. Bijna alle trekkers huren dragers en slapen in hutten. Wij wilden het "the hard way" doen en namen onze eigen tent en eten mee omhoog.

Het heeft wel even geduurd om die Afrikanen van onze bedoelingen te overtuigen. Er loopt wel vier dagen lang een ranger met een geweer met je mee om de wilde beesten op afstand te houden. Dit is wel irritant, maar aan de andere kant: wat doe je als er een kudde olifanten op je lichtgewicht trekkerstentje af komt stormen?!

De avond voor de trekking stonden we midden in de jungle op 1500m omringt door prachtige colobus-apen in de bomen. Het is lekker inslapen bij het mysterieuze gebrul van deze beesten! De eerste dag liepen we naar 2500m en de tweede dag nog eens 1000 meter hoger naar 3500m. In plaats van de verzengende hitte van de Afrikaanse vlaktes zitten we nu in de vrieskou van de bergen. Onderweg komen we verschillende nieuwe dieren tegen, zoals een kameleon die ons pad kruist. Onze ranger hoeft gelukkig niet in actie te komen...

Op de derde dag vertrokken we om 02:00 uur 's nachts om bij zonsopgang op de top te zijn. Op de laatste honderden meters voor de top begint de hoogte mee te tellen en wordt het zwaar. Maar uiteindelijk lukt het ons en het uitzicht op de Kilimanjaro is fabelachtig mooi!

Op de terugweg naar beneden zien we in het ochtendlicht de spectaculaire kam van de Meru die we hebben beklommen en de zwarte vulkaankrater.

Weer terug bij onze tent op 3500m rusten we uit van de inspannende nacht en kijken vanuit de tent op de Kilimanjaro.

Inmiddels blijkt dat we allebei ziek zijn geworden. Roelf moet regelmatig overgeven en ik heb diarree. Geen comfortabel nachtje dus op 3500m in een tentje in de vrieskou..... De laatste dag is het nog 2000 meter afdalen en valt ons erg zwaar vanwege onze ziekteverschijnselen.

Arusha National Park

Vlakbij Arusha in Tanzania ligt het Arusha National Park met daarin de Mt Meru (4566m). Voordat we aan de Mt Meru trekking zijn begonnen, hebben we eerst een dag een "game-drive" gedaan zoals dat hier heet. Uitstappen mag alleen op bepaalde plekken, maar je kunt de dieren goed zien vanuit de jeep want je steekt je kop door het dak van de jeep.
We hebben onder meer het wrattenzwijn gezien. Leuk om die beesten (en kleintjes!) hier rond te zien rennen.
In dit park hebben we vooral veel giraffen gezien. Van veraf lijken het net dode bomen in het landschap. Als je goed kijkt blijken er zo 15-20 giraffen naar je te turen!

We hebben in een vulkaankrater gekeken en de meren met veel watervogels (flamingo's) gezien. 's Avonds werden we afgezet bij de gate voor Mt. Meru.

Aangekomen in Tanzania

Inmiddels zijn we aangekomen in Arusha in Tanzania en staan we met onze eigen tent op een eenvoudige campsite. Die Afrikanen vinden het machtig mooi die rijke Westerlingen in zo'n klein tentje. We hebben zelfs onze privé-Masai die 24 uur per dag op onze tent past! Erg komisch allemaal!

Verder gaat alles goed. Allebei hebben we onze creditcard nog en met de gezondheid gaat het (nog) uitstekend. Het is alleen lastig om je eigen plan te trekken omdat alles hier in packages gaat die veel geld kosten. Maar we worden al steeds meer bedreven met het wegonderhandelen van allerlei services die we niet willen.

Onze planning is dat we morgen vertrekken richting Arusha NP waar we 4 dagen trekking op de Mt Meru gaan doen met een gids. De gids is uitgerust met een geweer om de wilde beesten op afstand te houden!

Onze eerste safari in Afrika

We hebben een prachtige safari achter de rug in het Amboseli in Kenya. Zeer (zeer) veel dieren hebben we gezien. Op de uitgestrekte vlaktes zagen we zebra's, wildebeesten en struisvogels zo als we konde kijken! Het is ons nu duidelijk waarom de leeuwen zo lui zijn met zoveel voedsel in de buurt.... Daarnaast zagen we olifanten, nijlpaarden en buffels baden en eten in de"swamps", dit zijn waterresevoirs met planten met water van de Kilimanjaro. Helaas was het zicht op de Kilimanjaro beperkt omdat het een beetje heiig was, maar zoals jullie kunnen zien op de webcam is-ie 's ochtends en 's avond meestal vrij van bewolking.

Ook zagen we hyena's en tientallen gieren die met z'n allen een prooi zaten op te eten. Tegen de avond stuiten we op een groep van wel tien leeuwen bij elkaar, op een paar meter afstand. Nee, het is strict verboden om de auto te verlaten, maar je kunt ze prachtig bekijken. Het is geweldig om die beesten in het wild rond te zien trekken en zo dichtbij allemaal!

Tot slot van de safari hebben we nog een Masai dorp bezocht. We mochten in het dorp rondkijken (tegen betaling!) en foto's maken. De Masai begroetten ons met een welkomstdans met sprongen, we mochten in één van de kleine stronthutjes naar binnen en zagen hoe ze met alleen hout vuur wisten te maken.

Het overtreft onze verwachtingen en we zijn pas een paar dagen in Afrika...

Nairobbery

Gisterenavond zijn we aangekomen in Nairobi. De vlucht ging voorspoedig (alleen helaas geen business class deze keer...). De eerste dag hebben we ons bezig gehouden met het uitzoeken van safaris bij allerlei bureautjes en onduidelijke tussenpersonen. Erg vermoeiend, maar achteraf bij een biertje op een terras in een Afrikaans cafe kunnen we er wel om lachen. Het blijkt wel lastig om hier je eigen dingen te organiseren omdat alles hier in "packages" zit.

Verder worden we door iedereen gewaarschuwd voor de criminaliteit in Nairobi. Niet voor niks heeft Nairobi de bijnaam "Nairobbery". Zelfs de lokale Masai in de stad zijn uitgerust met gummyknuppels.

Overigens nog geen enkel probleem gehad. Bepaalde wijken moet je gewoon mijden.

Het weer is ideaal hier: niet te warm en een lekker zonnetje. Het is wel even wennen aan de Afrikaanse gewoontes hier. Toch weer anders dan de andere continenten die ik ken. En nog weinig blanken hier gezien. Morgen vertrekken we richting Tanzania en onderweg hebben we onze eerste safari in het Amboseli National Park.

Visum Tanzania geregeld

Nog een paar dagen en dan vertrek ik naar Kenia en Tanzania. Afrika is voor mij het laatste nog onbekende werelddeel. Antarctica laat ik hierbij buiten beschouwing, maar ook daar was ik vorig jaar in Ushuaia heel dichtbij.

Dit keer is Roelf mijn reispartner. De reisduur is 'slechts' één maand, maar de plannen zijn niet minder ambitieus. Het zal niet verbazen dat o.a. een beklimming van de hoogste berg van Afrika, de Kilimanjaro (5895 m), op het programma staat. De voorbereidingen zijn in volle gang. Het visum voor Tanzania (met pasfoto!) is inmiddels binnen.

Donderdag 15 december vertrekt het vliegtuig van KLM en als er geen gekke dingen gebeuren (zoals aardbevingen...) komen we 's avonds in Nairobi, de hoofdstad van Kenia, aan.