Grand Teton is een beetje het kleine broertje van Yellowstone, dat we later gaan bezoeken. We zitten vroeg in het seizoen. Eigenlijk zijn de campgrounds pas net open. Dat betekent dat het ook nog rustig is, maar het weer is ook nog niet zo aangenaam. We zien weinig tenten en na een paar dagen rustig weer (zonder wind!) gaat de temperatuur flink omlaag. ’s Nachts gaat het getik van de regen op de tent over in geritsel en de volgende ochtend is onze groene (of eigenlijk in Monument Valley bruin geworden) tipi bedekt met een laag ijzige sneeuw.
Overwachts bezoek in het donker
We staan met onze tent aan de rand van de ruime campground. Grote delen zijn nog afgesloten en sommige kampeerplekken zijn ondergelopen door de grote hoeveelheid smeltwater. Er is de afgelopen winter uitzonderlijk veel sneeuw gevallen. We hadden al wat uitwerpselen waargenomen in de buurt van onze kampeerplek maar konden nog niet thuisbrengen van welk dier dat zou kunnen zijn. Toen Diana ’s avonds in het donker terugliep naar de tent werd zij verrast door een reusachtig groot beest ter grootte van een paard dat de weg versperde. Het bleek een moose (eland) te zijn dat op zijn gebruikelijke avondwandeling ineens met een grote, groene rots werd geconfronteerd. Gelukkig nam zij het sportief op en liep door naar de naast gelegen ondergelopen kampeerplek om wat te gaan drinken.
Dit was een vriendelijke ontmoeting met een aardig dier, maar we zijn continu alert op de aanwezigheid van beren in het gebied. Alles wat naar voedsel ruikt moet in de berenkluis naast de tent en zo alleen op de campground is in het donker elk bosje verdacht. Hannah vindt de beren wel aardig, net als Hassan een aantal jaren terug van de ijsbeer op Spitsbergen vond.
Sneeuw op weg naar de meren
In het park bezoeken we eerst Jenny Lake met op de achtergrond de Grand Teton, de hoogste berg in het park. De volgende dag doen we een prachtige wandeling naar Taggart Lake. Het pad ligt voor grote delen nog onder de sneeuw, wat het lopen er niet makkelijker op maakt. Hannah overwint dapper elke sneeuwbult en vermaakt zich met sneeuwballen gooien naar papa.
Het is een afwisselende tocht en aan het einde komen we nog langs een grote beverdam. We zijn net op tijd terug bij de auto voordat de eerste regendruppels het slechte weer aankondigen.
Bekijk de route en meer foto’s.
Door de kou tijdelijk naar een hostel
Het is afzien voor de kinderen in de kou. We doen ze alle winterkleren aan en zetten ze in de tent om wat te spelen, terwijl wij de spullen inpakken. De kou hadden we zien aankomen op de weerberichten, dus hebben we twee nachten in een hostel geboekt. We zitten in een soort ski-dorp, dat er in mei verlaten bij ligt. Met mutsen en donsjassen aan zoeken we een speeltuin, want ondanks de kou moet er buiten gespeeld worden.
Het hostel is een mooie tussenstop voor ons verblijf in Yellowstone van een lange week. Wifi is zo’n beetje verboden in het park, dus het is even afwachten wanneer we weer een nieuw bericht kunnen plaatsen.