Groots en groen Gardens by the Bay

We gaan verder met het ontdekken van het warme, groene Singapore. We bezoeken de grootse ‘Gardens by the Bay’. We lopen door de Flower Dome, een prachtige overdekte bloementuin, en het ernaast gelegen, nagemaakte cloud forest. Als het donker wordt genieten we van een spectaculaire lichtshow te midden van de eigenaardige ‘supertrees’.

IMG_5857

De formidabele Flower Dome

We lopen vanaf ons hotel de korte wandeling langs de drukke weg naar het metrostation.

IMG_20180317_174555

We hebben een ‘Tourist Pass’ voor drie dagen dus we kunnen gelijk door de poortjes naar de metro. Inmiddels beginnen we de stations al aardig te kennen. We stappen uit bij Bayfront MRT station en lopen via een brug de ‘Gardens by the Bay’ binnen. Als we ons omdraaien kijken we op tegen een futuristisch gebouw dat bestaat uit drie enorme flats met langwerpige constructie er bovenop. ‘Kijk, daar is die gekke boot op dat gebouw weer‘, refereert Hannah aan de glimp van dit merkwaardige bouwwerk die ze opving tijdens de taxirit naar het hotel eerder deze week.

IMG_1933

We wandelen door een tuin met tot 50 meter hoge zogenaamde ‘supertrees’. Ze doen ons een beetje denken aan de Belle van Zuylen toren. Dit reusachtige bouwwerk zou met een hoogte van 262 meter de hoogste toren van de EU worden en was jaren geleden in onze achtertuin in Utrecht gepland. Door de economische crisis werd het plan afgeschoten en als onhaalbaar bestempeld. Hier in Singapore is blijkbaar wel geld genoeg en zijn o.a. 18 supertrees neergezet. We nemen de loopbrug van de ene supertree naar de andere en hebben een spectaculair uitzicht. Voor de lunch halen we wat voor Duco en Hannah bij het ene restaurant en nemen het mee naar een ander restaurant waar Diana en Hassan iets lekker vinden. Gelukkig doen ze daar in Singapore, net als in Australië en Nieuw-Zeeland, niet moeilijk over.

IMG_20180317_174637

Na het eten duiken we de formidabele Flower Dome in waar het met 24 graden aangenaam koel is ten opzichte van de hitte buiten.

IMG_1916

Onder de gigantische koepel vinden we een bijzondere bloementuin. Tussen de bloemen vinden we metalen beelden van dieren, reizigers en zelfs mythische figuren. De tuin is ingedeeld naar de landen waar de planten oorspronkelijk vandaan komen. Hannah heeft de Japanse tuin ontdekt en wil gelijk poseren als Japans bloemenmeisje. Er lopen vooral Aziaten rond en allemaal zijn ze foto’s aan het maken van werkelijk alles met hun mobieltje. Als we zijn uitgekeken en de uitgang hebben gevonden komt de hitte ons weer tegemoet.

Overdekt Cloud Forest

IMG_20180317_174201

Vanuit de Flower Dome lopen we zo de volgende koepel in. Onder deze koepel hebben ze een overdekt cloud forest gemaakt op een steile, kunstmatige berg. Er komt een tientallen meters hoge waterval naar beneden kletteren. We nemen de lift binnenin de berg naar boven en lopen over een spiraalvormige loopbrug langs de begroeide berghellingen naar beneden. Als we halverwege zijn komt er mist uit de tientallen gaten in het gigantische buizenstelsel dat aan de loopbrug is bevestigd. In de mist lijkt het warempel een klein beetje op het cloud forest bij Monte Verde in Panama dat we eerder op onze wererldreis hebben bezocht. Alleen de tropische regenbuien ontbreken in de koepel, maar als we weer beneden zijn en naar buiten stappen worden we op onze wenken bediend. De regen komt met bakken uit de hemel.

IMG_5970

We zoeken weer de grote hal met restaurants op om droog te blijven en wat te gaan eten.

Spectaculaire lichtshow

IMG_20180317_161817

Na het eten is het gelukkig inmiddels opgehouden met regenen. Het begint te schemeren en grote groepen mensen beginnen zich te verzamelen onder de supertrees. Elke avond wordt er een lichtshow met geluid gegeven die het aanzicht van de supertrees nog mooier maakt. Ook wij zoeken een plekje om deze spectaculaire show te aanschouwen. We laten ons achterover zakken op een van de banken en turen op de rug liggend omhoog naar de kleurig verlichte supertrees.
De korte maar heftige lichtshow is geweldig en we zijn blij dat we hebben gewacht op deze plek totdat het donker werd.

Terug naar de metro is het nu dringen met iedereen die net de show heeft gezien.

IMG_6017

We verlaten de Gardens by the Bay weer via de smalle loopbrug en voordat we de metro in duiken werpen we nog 1 keer een blik op de prachtige verlichte fonteinen in het water en het reuzenrad in de verte.

Op onze laatste dag in Singapore kunnen we laat uitchecken. We maken nog even snel een pan macaroni klaar. Nadat we onze huurauto weer hebben ingeleverd komen we veel te vroeg op het vliegveld aan. We kunnen nog mooi rustig onze eigen gemaakte pastamaaltijd opeten tussen onze stapels bagage. Er is niemand die ons gek aankijkt. De kinderen vallen daarna in slaap in een rustig hoekje van het vliegveld. We maken ze wakker als we moeten inchecken en gaan op weg voor de laatste etappe van onze wereldreis: via London terug naar Amsterdam…

Sightseeing in Singapore

We sluiten onze wereldreis af met een weekje Azië. Singapore is een warme, maar aangename tussenstop op weg van Australië naar Europa. We rusten uit in het gastvrije hotel, we ervaren de efficiënte metro, we bezoeken de prachtige dierentuin, Hassan loopt hard in de Botanical Gardens en we koelen af in één van de vele waterspeeltuinen.

IMG_20180314_114225

Hartelijk welkom in een groene stad

Er is geen tijdsverschil tussen Perth en Singapore, maar door de nachtvlucht stappen we vermoeid uit het vliegtuig.

IMG_20180314_114645

Voor het eerst sinds lange tijd verblijven we weer in een hotel. We hebben een transfer geregeld voor de vroege ochtend, maar ondanks onze waarschuwing over onze bagage worden we opgehaald met een (te) kleine auto. We passen er met al onze tassen en rugzakken bij lange na niet in. Ter plekke wordt een 2e taxi geregeld waar Hassan met de rest van de bagage in stapt. Hannah is even in verwarring door deze ongewone move, maar Diana stelt haar gerust dat ook papa naar het hotel gaat.

IMG_1857

We krijgen een hartelijk welkom en we voelen ons direct thuis in ons hotel. De servicegerichtheid van de Singaporezen valt ons gelijk op. Bij onze kamer hebben we een balkon en zitten we tussen de planten en bomen. Dit is ten slotte een groene stad!

We hebben een Tourist Pass gekocht voor de metro en bus waar we een paar dagen mee kunnen rondreizen. De metro is een makkelijke manier om je door de stad te verplaatsen.

IMG_1861

Met kinderachtige plaatjes wordt ons duidelijk gemaakt dat eten niet mag (boete: 500 dollar!). Voor Duco is dat een behoorlijke uitdaging rond etenstijd. In de metro en op de stations is alles schoon. Op het metrostation verbazen we ons over de aparte vormgeving met spiegels.

Dwalen door de dierentuin

IMG_20180314_114310

Op het station moeten we even zoeken naar de bus die ons naar de dierentuin brengt. De dierentuin van Singapore wordt beschouwd als een van de beste ter wereld. Als we binnen zijn, stappen we in het ‘Land of the Giants’ met ‘reuze insecten’. We zien aapjes die op hun gemakje, liggend op een boomstam, aan het eten zijn. De langslopende mensen worden nauwlettend in de gaten gehouden.

IMG_20180314_113911

Er is veel te zien in de dierentuin. We dwalen wat rond en stoppen bij de meest interessante dieren. Er zijn geen hekken te vinden. Waterscheidingen houden de dieren op hun plek. De tijger heeft een grote leefruimte en bekijkt wat wij aan het doen zijn. Ook bij de neushoorns maken we een stop. Het is warm en vochtig in Singapore, dus we gaan op zoek naar verkoeling.

IMG_20180314_113750

Bij de ijsberen vinden we een geclimatiseerde hal. Ook de ijsbeer kan zich terugtrekken in een ‘ijsgrot’, maar tot onze verbazing ligt hij buiten te rusten in de hitte. Aan het einde van de middag gaan we naar ‘Kids World’ aan de andere kant van de dierentuin. Er is een speeltuin vol met fonteinen. Grote bakken die vol water stromen en tot enthousiasme van de kinderen met veel kabaal omkiepen.

IMG_1851

Hannah is snel afgekoeld, maar als Duco met Hassan de speeltuin betreden barst, zoals elke middag tot nu toe, het onweer los. De regels in Singapore zijn strikt. Uit veiligheidsoverwegingen wordt de speeltuin direct gesloten. Het is laat als we de dierentuin verlaten en we blijven eten in een van de vele restaurantjes. Het is al donker als we weer terugkomen bij het hotel, maar we voelen ons geen moment onveilig.

Waterspeeltuin als verkoeling

Om de hitte voor te zijn gaat Hassan er vroeg uit om een stukje te gaan hardlopen. De Botanical Gardens zijn op (hard)loopafstand van het hotel. Het is er al druk op de vroege ochtend. Er wordt gewandeld en ook tai chi is populair. Voor het ontbijt keert Hassan terug bij het hotel.

Bekijk Hassan’s hardlooproute en foto’s in onderstaande video:

 

Om het dagelijks terugkerende onweer voor te zijn besluiten we vandaag te beginnen met een waterspeeltuin.

IMG_20180314_114104

Als we aankomen bij het waterparadijs van een groot sportcentrum zijn we de enigen in het gratis waterparadijs dat permanent wordt bewaakt door een badmeester. Vanuit het zwembad hebben we uitzicht op de skyline van Singapore. Als ’s middags de scholen uit zijn wordt het wat drukker en nemen wij weer de metro terug naar het hotel.

Wij zijn nog niet klaar met sightseeing hier in Singapore. We gaan onder andere nog de prachtige ‘Gardens by the Bay’ bekijken in de komende dagen.

Dolfijnen en pinguïns bij afscheid van Australië

We reizen via Busselton in Western Australia weer terug naar Perth. Eerst staan we in de zee tussen de wilde dolfijnen en daarna bezoeken we Penguin Island om pinguïns te zien. In Perth nemen we afscheid van Australië en vliegen we naar Singapore voor het laatste stukje van onze wereldreis.

IMG_1765

Ontmoeting met dolfijnen

Na enig aandringen bij de camphost mogen we een plekje in de schaduw uitzoeken op de campground in Busselton. De sproeier wordt voor ons uitgezet en we gaan onder de bomen staan.

IMG_20180310_133431

We rijden nog even het plaatsje Busselton in om boodschappen te doen. Bij de pier vinden we een playground en picnictafels en we besluiten om hier te gaan koken. We hebben een mooie zonsondergang aan de zee. Als de zon onder is gegaan wordt het snel koeler en met de straffe zeewind gaan de truien aan.

Na een onrustig nachtje met luidruchtige kookaburra’s verkennen we de kaap ten westen van Busselton. We rijden met de auto langs prachtige zand- en rotsstrandjes.

IMG_20180310_133345

Het is moeilijk kiezen als we een plekje zoeken om te lunchen, maar we belanden uiteindelijk op een rots in de schaduw bij de zee. We zien reuzenkrabben uit de zee kruipen en over de rotsen lopen. Als we te dichtbij komen schieten ze weer de zee in. We rijden verder tot aan de vuurtoren op de kaap en keren dan om. Op de terugweg stoppen we bij een heerlijk zandstrand en duiken we de zee in om af te koelen.

IMG_20180310_133233

Het is een mooie plek en aan het einde van de dag zien we fotografen foto’s maken van net getrouwde stelletjes bij de laagstaande zon. Als we zijn uitgezwommen pakken we onze brander en pannetjes uit de auto om een lekkere maaltijd te maken. Het is inmiddels rustig geworden op het strand. Boven ons hoofd gaat een kookaburra op zijn vaste plek in de boom zitten en bekijkt eens goed wat wij aan het doen zijn. We bedenken dat het binnenkort voorbij is met deze ideale omstandigheden en genieten daarom extra van de fantastische avond.

De volgende dag kruipen we op tijd de slaapzak uit. Op een uurtje rijden ligt het plaatsje Bunbury waar we de zeldzame mogelijkheid hebben om dolfijnen in de zee te ontmoeten.

Als we aankomen bij het natuurcentrum wordt ons verteld dat er die ochtend al vroeg dolfijnen zijn gesignaleerd, maar dat ze nu weer weg zijn. We nemen daarom eerst een kijkje bij de opgevangen, gewonde dieren, zoals schildpadden, krabben, inktvissen en een grote kreeft.

IMG_20180310_133206

Net als we besluiten om weg te gaan, wordt er geroepen dat er weer dolfijnen bij het strand zijn. We rennen naar buiten en lopen de zee in. Een paar dolfijnen komen bij ons een kijkje nemen en zwemmen vlak voor ons langs. Het is een unieke, geweldige ervaring!
’s Middags maken we nog een wandeling in Bunbury rondom een moerasgebied dat de Big Swamp wordt genoemd. We zien prachtig gekleurde eenden en andere watervogels.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Voor de laatste keer op deze wereldreis breken we de tent af. Het is best wel een emotioneel moment na zoveel avonturen met onze tipi tent. Zoals altijd is het inpakken van alle bagage in de auto weer een hele puzzel, maar ook nu lukt het weer.

IMG_1718

Gaan we dan niet meer in de tent wonen?’, vraagt Hannah. We vertellen haar hoe ons huis in Utrecht eruit ziet en naar welke speeltuin we altijd gingen, maar Hannah kan zich er niets meer van herinneren. We schrikken en beseffen dat we nu wel heel lang onderweg zijn. ‘Thuis‘ is voor haar na een jaar nu ‘Op reis‘ geworden….

Pinguïns bij Perth

IMG_20180310_133718

In Perth doen we het rustig aan, maar hebben we nog een belangrijk doel. We willen graag pinguïns zien. Hiervoor gaan we naar Penguin Island. In het kleine haventje van Rockingham stappen we op een bootje dat ons naar het eiland brengt. In het opvangcentrum worden herstellende pinguïns overdag gevoerd waardoor we de mogelijkheid hebben om ze van dichtbij te bewonderen. Het is een klein eiland en we wandelen in de middag het hele eiland rond.

IMG_20180310_133627

We zien een zeldzame zeeleeuw onder een rots uitrusten van een paar dagen vissen op zee. Er is ook een broedplaats voor pelikanen. We mogen ze niet benaderen, maar ze cirkelen als grote jumbojets om ons heen. De bijzonder gevormde rotsen staan dwars op het strand. We moeten er, met de buggy, door het mulle zand omheen. We lopen nog even naar het topje van het eiland en moeten ons nog een beetje haasten om de laatste boot niet te missen.

IMG_20180310_133651

Terug in Rockingham nemen we nog smoothie voordat we terugrijden naar ons huisje in Perth.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Een unieke ontmoeting

In Fremantle vlakbij Perth is er een bijzondere ontmoeting. We hebben afgesproken met Franki en zijn moeder. Franki heeft net als Duco een KAT6a afwijking.

IMG_20180314_002908

Nog niet eerder zijn we een van de andere 100 gevallen in de wereld met KAT6a tegen gekomen, maar in de Facebook-groep was al bekend geworden dat wij de wereld aan het rondreizen waren. Franki is een jaar jonger dan Duco, maar qua lengte is hij Duco al voorbij gestreefd. Er zijn overeenkomsten, maar ook veel verschillen in de ziektebeelden, iets wat kenmerkend is voor KAT6a. Het was uniek om ervaringen uit te kunnen wisselen.

Op onze laatste dag in Australië loopt de temperatuur op tot boven de dertig graden. Na het inpakken van alle bagage gaan we ’s middags wat afkoelen in het zwembad.

IMG_20180310_133517

Aan het einde van de dag leveren we onze huurauto in en vervolgens worden we met een busje naar het vliegveld gebracht. We zijn veel te vroeg voor onze vlucht van na middernacht dus we kunnen nog niet inchecken. We toveren onze eerder op de dag gekookte maaltijd tevoorschijn en eten onze eigen gemaakte pasta naast onze berg bagage op. De kinderen vallen daarna in slaap en we moeten ze wakker maken als we inchecken en later het vliegtuig in stappen. We gaan op weg naar Singapore voor een Oosters toetje van onze wereldreis.

Hoog in de bomen en diep onder de grond

We bezoeken de stad Albany en daar vieren we de derde verjaardag van Duco. In het Porongurup National Park maken we een wandeling met een spectaculaire eindklim naar de top. Daarna gaan we hoog de bomen in. Eerst lopen we op boomhoogte op de Giant Tree Top Walk en later klimmen we bij Pemberton zelf de hoge boom in! Bij Margaret River zijn we inmiddels aan de westkust aanbeland en duiken we een grandioze grot in.

IMG_1436

Er is er een jarig…

Op de eerste dag in Albany vieren we de verjaardag van Duco.

IMG_20180305_161539

We hebben de tent versierd met slingers en balonnen. Ze passen prima bij de kleurige Tibetaanse gebedsvlaggetjes die we altijd al aan de tent hebben hangen. Duco krijgt een mooi stuur voor z’n verjaardag. Hij vindt het fantastisch om in de auto achter het stuur te zitten. We zoeken in Albany een leuk cafe’tje op waar we taart kunnen eten maar het valt nog niet mee om dat te vinden.

IMG_20180305_161719

In plaats daarvan gaan we lunchen in het park bij de speeltuin, maar het is koud en het miezert. We kopen uiteindelijk ons eigen taartje met een kaarsje erop. Duco kan niet wachten om lekker mee te smikkelen van de taart.

De volgende dag rijden we naar Porongurup National Park en willen we een serieuze wandeling naar een berg met een steile, rotsachtige top gaan doen.

IMG_20180305_161351

De Granite Sky Walk is spectaculair. We komen ‘Balancing Rock’ tegen, een enorm rotsblok dat elk moment naar beneden lijkt te kunnen rollen. Hannah en Hassan proberen de naam te veranderen in ‘Fallen Rock’, maar slagen daar niet in.

IMG_1431

Het laatste stuk naar de top moet eerst een aantal grote rotsblokken op worden geklauterd en daarna een ladder worden bestegen om tot het smalle top plateau te komen. Dat valt nog niet mee met een draagzak en een kind op de rug. De arme Duco stoot zijn hoofd door toedoen van papa bij het manouvreren tussen de nauwe rotsspleten door. Het lukt uiteindelijk om met z’n allen boven te komen en we kunnen ver het Australische landschap in turen. Het naar beneden klimmen is niet veel makkelijker, maar we komen weer heelhuids beneden. Terug bij de auto zien we een aantal kangaroe’s langs huppen terwijl wij wat eten en drinken na de inspannende wandeling.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Via de andere kant van het park rijden we via een gravelroad weer terug. Het is al het einde van de dag en dan is het meestal goed oppassen op de weg, want er kan zomaar een groep kangaroe’s oversteken.

Gelukkig zien we ze op tijd. We kunnen nog even terugkijken naar onze top en rijden dan weer terug naar onze tent.

Hoog tussen de bomen en in de hoge boom

IMG_20180305_161145

De volgende dag trekken we weer verder. Helaas kunnen we de tent niet helemaal droog oppakken na het vochtige weer van de afgelopen dagen. Op weg naar onze volgende bestemming Pemberton maken we een stop bij Walpole om de Tree Top Walk in de Valley of the Giants te doen. We lopen 40 meter boven de grond over een stalen brug tussen de boomtoppen. Nog steeds torenen deze eucalyptus reuzen boven ons uit.

IMG_20180305_161057

Een aansluitende wandeling doen we weer met beide benen op de grond. Deze leidt ons tussen allerlei bijzondere, grote bomen door. Elke boom heeft zijn eigenaardigheden wat hem zijn eigen karakter geeft. Sommige bomen lijken in hun boomstam wel een menselijk gezicht te hebben.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

Als we weer terugkomen van onze wandeling gaan we nog wat drinken in een restaurantje van een Nederlander die nog maar weinig Nederlands spreekt omdat hij op Hannah’s leeftijd is vertrokken uit Nederland. Het Engels van Hannah is al beter dan zijn Nederlands!

IMG_1525

We hebben in Pemberton een motel gevonden voor 1 nacht zodat we de volgende dag weer op tijd kunnen vertrekken. We rijden nog even langs het Visitor Centre om ons te laten adviseren over een leuke ochtendbesteding. Er blijkt veel te doen in Pemberton, maar het leukste lijkt ons het beklimmen van een bijna 60 meter hoge boom. We denken daar ook nog even rustig wat te kunnen eten aan een picnic tafel, maar binnen enkele seconden worden we belaagd door honderden grote horseflies. Ze hebben het vooral op onze benen gemund. We trekken snel onze screenhouse onder uit de auto en binnen no-time zitten we in onze muggentent uit Canada vliegenvrij te eten!

Hannah en Hassan gaan het avontuur aan en beginnen aan de lange klim langs de dikke boomstam van de bijna 60 meter hoge boom.

IMG_20180305_161010

Er zijn alleen wat stokken in de boom geprikt wat het toch een behoorlijke spannende activiteit maakt. Hannah is niet bang (ze deed al ziplinen in Costa Rica en wandklimmen in Nieuw-Zeeland) en ook nu vertoont ze geen spoor van hoogtevrees.

In de middag rijden we door naar Margaret River aan de westkust. Ook hier blijven we maar 1 nacht. De volgende ochtend gebruiken we om de grandioze Lake Cave te bekijken. Met een gids dalen we een trap van 350 treden af tot we in de grot komen. Er is een meer binnen waar de grot zijn naam aan dankt. De grot heeft prachtig gevormde rotsen die allemaal een naam hebben gekregen, zoals ‘Kangaroo’ en ‘Dragon’. Nadat we alle 350 treden weer omhoog zijn geklommen, eten we eerst nog een broodje voordat we de auto instappen. Hannah is druk met het op afstand houden van de brutale Australische vogels.

IMG_20180305_160935

We reizen verder naar het noorden langs de westkust. In Busselton zullen we weer een aantal dagen kamperen. We zijn inmiddels bezig aan onze laatste week in Australië. Vanuit Perth vliegen we naar Singapore waar we nog een kleine week zullen blijven voordat we in Nederland aankomen.

Sneeuwwitte stranden en ruige rotsen aan de zuidkust

We moeten gaan kiezen over hoe we onze beperkte, resterende tijd gaan indelen. Skippen we Cape Le Grand National Park bij Esperance of pikken we dat nog even mee? Fitzgerald River National Park is sowieso een must. De temperatuur is duidelijk milder dan in het binnenland en we krijgen zowaar te maken met onze eerste echte Australische onweersbui.

IMG_1131

Zo wit als sneeuw

We hebben op tijd opgepakt en rijden over een lege weg richting Ravensthorpe.

IMG_1201

We lunchen in de playground en lopen nog even langs het Visitor Centre. We zijn op een kruispunt en we twijfelen of we nog voor een paar dagen richting het oosten naar Esperance moeten rijden of dat we direct naar Fitzgerald River National Park moeten gaan. Uiteindelijk besluiten we om linksaf te slaan om eerst het Cape Le Grand National Park te bezoeken.

IMG_1084

We hebben geen spijt van onze keus. Bij het binnenrijden van het park worden we gewaarschuwd voor wildlife op de weg. Dit keer zijn het geen overstekende kangaroe’s, maar slangen, miereneters, lizards en leguanen waar we voor op moeten passen. We gaan eerst de leuke wandeling naar Frenchman Peak doen.

IMG_1100

De route wordt gewaardeerd met een hoge moeilijkheidsgraad, dus we vragen van te voren even na of het ook geschikt is voor kleine kinderen, maar dat blijkt geen probleem te zijn. Hannah klautert makkelijk naar boven over de hellende rotswand. Vlak voor de top kunnen we nog in de koelte van een overhangende rots een broodje eten.

Er staat een flinke wind op de top, maar het uitzicht is fenomenaal. In de verte kunnen we de witte stranden zien liggen.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

’s Middags rijden we naar de witte stranden die we vanaf de top hebben zien liggen. Net als op Kangaroo Island kunnen we met de auto het strand op rijden.

IMG_1184

Het zeewater is heerlijk verkoelend na de warme klauterpartij van vanochtend. Het strand van Lucky Bay is sneeuwwit en niet voor niets een paar jaar geleden uitgeroepen tot het witste strand van Australië. Als we aan het afdrogen zijn van de verfrissende duik zien we achter ons aan de rand van het strand een paar kangaroe’s aanhoppen om wat gras te eten.

IMG_20180302_153229

Kangaroe’s op het strand! Het moet niet gekker gaan worden! De kangaroe’s zijn rustig aan het eten en laten zich niet afleiden als wij ze op de foto willen zetten.

Voordat we de volgende dag Esperance verlaten, rijden we ’s ochtends de ‘Great Ocean Drive’, een indrukwekkende route langs de kust.

IMG_1234

We rijden langs prachtige zandstranden en rotskusten, waar de zee tegenaan beukt. Na de ruige rotsen rijden we via het binnenland weer terug. In Esperance, bij een reusachtige walvisstaart die uit de grond steekt, stoppen we om te lunchen. Daarna zetten we koers naar onze volgende bestemming Hopetoun.

Meertjes van regenwater rondom de tent

IMG_1306

We zoeken een schaduwplek op de campground van Hopetoun en die is snel gevonden met de vele bomen. Vlakbij Hopetoun ligt het Fitzgerald National Park. De volgende dag gaan we dit park bezoeken. Direct vallen ons de bomen met de prachtig gekleurde bladeren op. Als we verder rijden zien we een goanna de weg oversteken. We kunnen op tijd stoppen en hebben een mooi uitzicht op de bijzondere kustlijn. We lopen het strand op en zoeken aan de zijkant beschutting. Grote, apart gevormde en bijzonder gekleurde rotsblokken breken de wind. De rotsen zijn fantastisch mooi en we genieten van de woeste zee.
Het weer begint te veranderen en we zien in de verte een grote onweersbui aankomen. Het is voor ons reden om alles op te pakken en snel richting de tent te gaan.

IMG_20180302_153307

Voordat we daar aankomen komt de regen plotseling al met bakken uit de hemel.

IMG_1276

Het is onze eerste flinke Australische onweersbui. Het water loopt netjes van de tent af, maar de droge grond kan het vele regenwater niet absorberen. Er ontstaan meertjes van regenwater rondom de tent en ze dreigen over te lopen.

IMG_20180302_154325

Hassan mag kanaaltjes gaan graven, als ware het een mooi zandstrand, om het vele water af te kunnen voeren. Gelukkig is onze tipitent wel wat gewend na de tropische regenbuien in Panama en Costa Rica. We houden het binnen droog en zien dat het weer snel opklaart.

IMG_5639

Op de laatste dag in het park rijden we door naar een inlet. Het is een mysterieuze plek met zoutafzettingen op de kale bomen. De wind is afwezig waardoor reflecties in het water goed zichtbaar worden. Op de terugweg moeten we opnieuw de goanna’s ontwijken die op het asfalt een ideale warme plek hebben gevonden.

Na deze twee uiteenlopende nationale parken, rijden we door naar het stadje Albany, als uitgangspunt van nog meer spectaculaire Australische natuur.