Disneyland

Het is alweer september en we zijn precies halverwege onze wereldreis. Midden-Amerika was boven verwachting en door de persoonlijke campings hebben we er bijzondere vriendschappen aan over gehouden. Tjonge, wat vliegt die tijd! Wij gaan ook weer vliegen, de Pacific over. We verlaten Amerika en we nemen uitgebreid de tijd om eerst Frans Polynesie en daarna de Cook Eilanden te ontdekken. We nemen afscheid van Amerika met een bezoek aan Disneyland en aan een bijzondere professor…

Doldwaas Disneyland

Onderweg naar ons motel in de buurt van Disneyland zien we de temperatuur snel oplopen als we eenmaal uit de bergen zijn. Bij 106 F, zo’n 41 ºC, gaan we ons een beetje zorgen maken, maar aan het eind van de dag is het iets afgekoeld. We vertrekken vroeg de volgende ochtend om de hitte en de drukte voor te zijn. Dat het groot was daar hadden we ons op voorbereid, maar zo enorm is niet voor te stellen. Met 5 banen tegelijk rijden we de parkeergarage in en de Amerikanen hebben alles perfect georganiseerd voor een soepele entree. Nadat de auto staat geparkeerd pakken we een tram naar Disneyland Park.

We hebben een doordeweekse dag gekozen en het is op de drukteladder van Disney 3 op 10. Toch zien we aan het einde van de dag een rij voor Splash Mountain staan van 90 minuten! Wij kiezen voor andere attracties. Eenmaal binnen gaat Hannah als een raket van start, maar gelukkig is er nog tijd voor een kopje koffie met papa… Daarvoor zijn we al op de foto gegaan met Donald Duck en heeft Hannah al samen met mama op het vliegende olifantje Dombo gezeten.

Het hoogtepunt van de dag is het huis van Mickey Mouse. Het is prettig wachten op weg naar de ontmoeting. Laat Mickey Mouse zich al zien in de spiegel? Als Mickey Mouse zover is om ons te ontvangen neemt hij alle tijd om met Duco en Hannah kennis te maken. Na het eten van een broodje zien we Pluto loslopen. Hannah pakt Pluto bij de arm en laat hem nog even uit in Mickey’s Toon Town. Of was het andersom?

’s Middags gaan we op zoek naar de favoriet van Duco: Winnie de Poeh. Op het autoraam hebben we al gedurende de hele reis een zonnescherm van Winnie de Poeh. Het weghalen ervan levert altijd veel protest op van Duco.

We gaan eerst op de foto met Iejoor, Konijn en Tijgetje. Voor Winnie de Poeh zouden we dan weer achteraan in de rij moeten aansluiten, maar gelukkig komt hij spontaan nog even kijken bij Hannah en Duco.

Aan het einde van de dag nemen we natuurlijk nog een groot ijsje. Het thema is Halloween, en dat zien we als we een verlichte pompoen nastaren bij het verlaten van het park.

Bezoek aan Duco’s professor

Door de zeldzaamheid van Duco’s aandoening (bij Duco’s ontdekking 10, en inmiddels 85 bekende gevallen over de hele wereld) is er in Nederland erg weinig bekend bij de artsen, dus zullen we zelf actief op zoek moeten gaan naar informatie.

Nu wil het feit dat er in Los Angeles DE autoriteit op het gebied van KAT6A werkt aan een eerste, omvangrijk onderzoek: professor Valerie Arboleda. Diana had al contact met haar gelegd en nu kunnen we bij haar op bezoek komen in het Gonda Goldschmied centrum voor Neuroscience & Genetics. We krijgen antwoord op al onze vragen van de toegankelijke Valerie. Na afloop staan wij en Duco nog een stukje huid af voor verder onderzoek van de variant van de afwijking van Duco die werkelijk uniek is in de wereld.

In de middag rijden we door naar Santa Monica Beach. We bezoeken de pier maar slaan het pretpark vandaag over. We eten onze verse maaltijd die we in de supermarkt hebben gekocht en geven het restant aan een zwerver. Als het begint te schemeren zijn we snel weg van deze in het donker ongure plek.

De volgende dag vliegen we pas tegen middernacht naar Tahiti. Voor de kinderen een vermoeiende reis en op het vliegveld vallen ze samen in slaap voordat we het vliegtuig in kunnen.

Dag Amerika, we hebben genoten van je Nationale Parken en je prachtige natuur. In Midden-Amerika waren de mensen heel hartelijk en gek op kinderen. We hebben op bijzondere plekken kunnen kamperen met onze tipitent. We beginnen met Tahiti aan een nieuw, speciaal hoofdstuk van onze wereldreis in de Pacific!

Als tussenstop op weg naar Tahiti hebben we ervoor gekozen om een week in de buurt van Los Angeles te blijven. Twee vermoeiende vluchten vallen zo niet al te dicht na elkaar en we hebben dan ook nog tijd genoeg om Disneyland te bezoeken, voor de kinderen sowieso al een enorme belevenis. Eerst kiezen we voor een oude vertrouwde campground, dit keer in de buurt van Big Bear. Hannah is helemaal blij met de naam van de campground…

Pakjes ophalen in druk LA

Na bijna twee maanden jungle in Midden-Amerika komen we in Los Angeles in nieuwe omstandigheden terecht. Het is warm als we met een uurtje vertraging op LA’s International Airport landen, maar de lucht is voor de verandering helemaal blauw. De douane formaliteiten zijn tijdrovend. We zijn blij dat we als gezinnetje uit de honderden meters lange rij worden geplukt en in de priority lane versneld door kunnen. We hebben een auto gehuurd en we kunnen weer een ruime SUV uitzoeken. In de avond rijden we nog een stuk LA uit.

De avondspits gaat tot laat door in Amerika, maar gelukkig zitten de Amerikanen allemaal alleen in de auto. Wij kunnen op de carpoolstrook langs alle files suizen.

We slapen 1 nachtje in een motel. De volgende ochtend zoeken we het kluisje op bij een tankstation waar Amazon onze bestelling heeft bezorgd. Echt een uitkomst zo’n kluisje als je zonder vast adres een jaar op wereldreis bent! Alleen mag het pakket niet te groot zijn. Voor Hannah ligt er een nieuw campingmatrasje klaar dat er wel in past. ‘Het sneeuwt’ had Hannah uitgeroepen in de hitte van Panama nadat het oude campingmatras duizenden kleine donsjes begon te lekken in de tent en dat was de reden geweest om naar een nieuwe te gaan kijken.

Van warm en vochtig naar koel en droog

Het weekend komt eraan en we kunnen alleen nog een plekje krijgen op basis van First Come First Serve op de Hanna Flat Campground. Als we de bergen in rijden zien we de temperatuur op de meter in de auto flink zakken en het landschap steeds kaler en droger worden. Het laatste stuk gaat over een dirtroad en als we de campground oprijden zit de auto helemaal onder het stof. We zijn op tijd en vinden een mooie rustige en ruime plek.

We moeten wennen aan de wat lagere temperaturen en Hannah doet gelijk een muts op en handschoenen aan als de thermometer onder de 20 graden zakt. Ook wij gaan op zoek naar onze warme kleding die een paar maanden onaangeraakt onderin de rugzak heeft gezeten. We zijn dan ook blij dat we vuur mogen maken ondanks de recente bosbranden in de omgeving van Los Angeles.

Duco heeft dikke pret bij het zien van de vlammen en Hannah verheugt zich op het roosteren van de marshmallows. Wat hebben we dat gemist! De muggentent dient dit keer als vliegentent. De kleine vliegjes gaan in je oog zitten en vooral Duco moet het ontgelden. ’s Nachts is het doodstil, ook weer anders dan de talrijke, luide oerwoudgeluiden van de afgelopen maanden.

Hiken en biken in een surrealistisch landschap

De volgende ochtend is er van een blije Duco geen sprake meer en grijpt hij bij het huilen naar zijn oortje. Een oorontsteking lijkt de meest voor de hand liggende oorzaak, dus rijden we eerst naar een Medical Care centrum. We zijn gelijk aan de beurt (en moeten ook gelijk betalen) en Duco krijgt een antibiotica kuurtje mee. We doen het rustig aan vandaag.

‘Wonen hier ook beren?’ is de standaard vraag die Hannah stelt als we op een nieuwe plek aankomen. De onverwachte ontmoeting met een zwarte beer in Jasper op een vroege ochtend in juni heeft een geweldige indruk op haar gemaakt.

De afgelopen twee maanden konden wij haar geruststellen dat er alleen maar reusachtige spinnen, giftige slangen of een verdwaalde jaguar in de buurt van de tent zouden kunnen zijn, maar in Big Bear konden we niet ontkennen dat er beren voorkomen.

De volgende dag willen we toch wat meer van de directe omgeving zien en vanaf de campground lopen we over een trail een bijzonder landschap in met kale bomen en reusachtige keien. Bekijk de wandelroute en meer foto’s.

Hassan heeft nog energie om ’s middags te gaan mountainbiken en kiest de zware Skyline Trail dat begint met een steile klim naar Snow Summit, de aantrekkelijke kabelbaan rechts van zich laten liggend. Naar beneden toe komt de Full Suspension Bike goed van pas. Bekijk de mountainbikeroute en meer foto’s.

De volgende dag trekken we door naar de oostkant van Los Angeles voor ons bezoek aan Disneyland.