We willen een inspiratie zijn voor anderen.
Stap voor stap ontdekken hoe het is om überhaupt met kleine kinderen te reizen.
Stap voor stap te ervaren hoe het is te reizen met een kindje met beperkingen.
Stap voor stap te bedenken waar wat de volgende stap bestemming zal zijn.
Stap voor stap Duco zijn ontwikkeling stimuleren.
Stap voor stap …. We gaan het zien hoe ver we gaan komen, anders doen we een stap op de plaats, een stap achteruit of een stap opzij.
Volg ons en je zult ontdekken welke stappen we hebben gezet.
Stap 1: Het besluit
Voor veel mensen lijkt het een hele stap, een jaar op reis gaan met twee jonge kinderen waarvan één ook nog een zogenaamde beperking heeft. Maar voor ons was het eigenlijk maar een kleine stap. We hebben altijd gereisd en ook altijd geweten dat we dat weer zouden doen met onze kinderen.
Het reizen zit ons in het bloed en we hopen dat onze kinderen dit van ons zullen meekrijgen.
De geboortekaartjes van de kinderen zit de belofte er al in verwerkt.
Hannah: samen met jou zetten we onze boeiende ontdekkingsreis van het leven voort en helpen wij jou hierin je eigen weg te vinden.
Duco: we nemen je mee op reis…..
Om uit de dagelijkse sleur te stappen hebben we afgelopen september een uitstapje naar Spanje gemaakt. We hebben drie weken rond getrokken en elke week in ander huisje gelogeerd. Heerlijk in de bergen gewandeld (Duco in de draagzak), op het strand gebivakkeerd en genoten van alle rust en van elkaar. Zowel wij als de kinderen hebben genoten, wat ons heeft gesterkt in ons besluit om de stoute schoenen aan te trekken en gewoon te gaan.
Stap 2: De verplichtingen
Toen we eenmaal de knoop hadden doorgehakt om op reis te gaan, begon natuurlijk de hele organisatie. Wij als ervaren reizigers, hoefden voorheen alleen wat kleine dingen te regelen, een tent en wat basics in de rugzak te gooien, ticket te boeken en daar gingen we. Maar met kids en voor een langere periode op pad gaan, vergt toch wel enige voorbereiding.
Bovendien hebben we meer dan in het verleden te maken met verplichtingen en verantwoordelijkheden. Werk, woning, school van Hannah, medische zaken van Duco: allemaal zaken waar je niet zo maar overheen stapt. Maar ach dat zetten we allemaal op een checklist, spreiden het over de maanden voor vertrek uit en het moet goedkomen.
Hassan kan in dienst blijven van Movares door het gebruik van een combinatie van ouderschapsverlof en verlofdagen. Onze woning hebben we kunnen verhuren tijdens onze afwezigheid. Hannah is nog niet leerplichtig en haar school werkte mee aan ons plan. Als we terugkomen wordt ze vijf jaar. Duco is medisch gezien stabiel en heeft vooral persoonlijke aandacht nodig om zijn ontwikkeling te stimuleren. We hopen hem daar het komende jaar mee te kunnen helpen.
Stap 3: De bestemming
Met de beperkingen van Duco in het achterhoofd hebben we de wereldkaart er maar eens bij gepakt. Gaan we westwaarts of oostwaarts de wereld rond?
Het wordt via het Westen. We gaan eerst naar Amerika & Canada. De (medische) voorzieningen zijn daar goed, we spreken de taal vloeiend, dus mocht Duco (medische) hulp nodig hebben, dan vertrouwen we erop dat we daar beter af zijn dan in Azië.
Daarna trekken we naar Midden-Amerika: eerst Costa Rica en daarna Panama. Via Los Angeles steken we dan de Stille Oceaan over. Tijdens de oversteek maken we een ruime stop in Tahiti en op de Cook Islands.
Als het op het Zuidelijk Halfrond voorjaar wordt komen we aan in Nieuw Zeeland, waar we drie maanden rondtrekken. We sluiten de reis af in Australië en reizen via Singapore weer terug naar Nederland.
Voor onze vluchten hebben we een zogenaamde Round-The-World ticket gekocht. Het is een specialiteit op zich om een route samen te stellen. Een Brits bureau heeft dit in overleg met ons uitgezocht.
Over land reizen we per auto. In Noord- en Midden-Amerika zullen we een auto huren. In Nieuw Zeeland denken we aan het kopen (en weer verkopen) van een auto.
Stap 4: Het materiaal
Aangezien we niet de loterij hebben gewonnen, is de keuze al snel gemaakt: low cost, dicht bij de natuur: we gaan met de tent!
Tent
Onze kleine lichtgewicht Hilleberg tentje voldeed natuurlijk niet, dus ging Hassan op zoek naar een alternatief. Hij had deze al snel gevonden, dus wij met z’n allen naar de winkel en kijken of het wat was. Een erg mooie tent, maar Diana had zo haar bedenkingen. Het was nog steeds best een kleine tent gezien het feit dat we er niet twee weken mee gaan trekken, maar een heel jaar in wónen. Wat groter dus, maar ja, we gaan wel “old school” met de rugzak op reis dus zwaar mocht de tent niet zijn. Samen kwamen we al snel tot een andere keus: een lichtgewicht Tipi tent.
Slapen
De volgende stap is het andere kampeermateriaal. Hoe kampeer je met jonge kinderen, waarvan de jongste ook nog een ontwikkelingsachterstand heeft? Duco rolt zichzelf in slaap en is erg bewegelijk. Een campingbedje is te zwaar en een gewone Puckababy slaapzak is niet warm genoeg. Hassan’s ouders hebben 40 jaar geleden slaapzakken voor Hassan en zijn broer laten maken bij Talleljee in Amsterdam. Wat blijkt, dat bedrijf bestaat nog steeds! Op een zaterdagochtend met zijn allen naar Amsterdam en de mogelijkheden voor Duco besproken. Duco kon even voorrollen in een bestaand wiegje. We kwamen er al snel achter dat hij snel van het matje ging rollen. Enige aanpassing was wel nodig.
En een slaapzak? Een gewone dekenslaapzak of eentje met cappuchon behoorde niet tot de mogelijkheden. Samen met de eigenaar Peter en Tineke hebben we het uitgebreid over de mogelijkheden gehad voor slaapzak. Ze gingen er mee aan de slag en het eind resultaat is super. Een synthetische slaapzak met aparte lakenzakjes, voorzien van een speciale waterafstotende stof, om teveel nattigheid te voorkomen (de luiers zijn niet altijd even goed lekvrij).
Vervoer
Duco kan nog moeilijk zitten en staat en loopt nog niet. Thuis heeft Duco een aangepaste (verstelbaar en verrijdbaar) stoel. Deze is loodzwaar en ongeschikt om mee te nemen. Na intensief zoeken kwamen we op een opblaasbaar reisstoeltje van MonkeyGo. Handig voor zowel in het vliegtuig als voor op de camping.
Als “vervoermiddel” voor Duco hebben we gekozen voor de lichtgewicht en super klein opvouwbare buggy, de Mountain Buggy Nano.
En wanneer we off-road gaan, gaat Duco mee in de draagzak van MacPac. Die hebben we ook altijd voor Hannah gebruikt en bevalt erg goed.