Vallende kokosnoten op rustig Raiatea

Van het prachtige Moorea vliegen we door naar het rustige Raiatea en we maken daarbij een tussenstop op Bora Bora. We kamperen weer tussen de palmbomen en moeten dit keer extra goed opletten op de kokosnoten. We maken een rondje met de auto op Raiatea, maar onze geplande boottocht rondom Tahaa gaat niet door vanwege het onstuimige weer. We genieten volop van het zwemmen en snorkelen in de ondiepe lagune bij de ruime camping met veel voorzieningen.

Korte stop op Bora Bora en vallende kokosnoten

De vlucht naar Raiatea is dit keer langer dan die van Tahiti naar Moorea. Bovendien maken we eerst een korte stop op het prachtige Bora Bora, het eiland met de dure resorts. Duco begint het vliegen al te herkennen. Hij is dolenthousiast zodra hij in een eigen stoel mag zitten en het vliegtuigje begint te accelereren voor het opstijgen. Ook Hannah raakt gewend aan het vliegen en gaat zelfs al extra drinken halen door de stewardess in het Engels aan te spreken. Er is geen camping op Bora Bora dus hebben we ervoor gekozen om niet op dit eiland te overnachten. Vanuit het vliegtuig hebben we wel een geweldig uitzicht op Bora Bora met zijn grote lagune.

Op Raiatea hebben we in eerste instantie geen auto gehuurd en worden we opgehaald met een busje van de camping. Het is een ruime camping en we mogen onze tent overal neerzetten, alleen niet onder een palmboom met kokosnoten. Al snel wordt duidelijk waarom. De tuinman van de camping heeft permanent een bouwvakkershelm op en ’s avonds bij het in slaap vallen in de tent worden we met grote regelmaat opgeschrikt met het lawaai van een doffe dreun in het gras van een vallende kokosnoot. We staan dan wel niet direct onder een palmboom met onze tent, erg geruststellend is het geluid niet. Er is wel een voordeel de volgende ochtend: verse kokos bij het ontbijt!

Rondje Raiatea, geen boot naar Tahaa

De tweede dag huren we een auto om een rondje over het eiland Raiatea te kunnen maken. Bij het lokale huurkantoortje pikken we het kleine autootje op dat vol krassen zit en waarvan de bumper er ieder moment af lijkt te kunnen vallen. We stoppen bij een ‘marae’, een oude openlucht tempel aan de kust. Veel zandstrand zien we niet en aan de andere kant van het eiland is het erg rustig.

We zien een klein huisje middenin de lagune op een zandbank staan en we vragen ons af wie daar nou zou wonen. Al snel wordt ons duidelijk dat dit een ‘pearl farm’ is. Raiatea is een van de eilanden in Frans Polynesie waar parels worden gemaakt. Verder is er alleen wat landbouw op het eiland. We gebruiken aan het einde van de dag de auto nog even om boodschappen te doen en leveren hem daarna weer in.

De volgende dag is het plan om met een boot het naburige eiland Tahaa te bezoeken, maar het waait hard, het regent en de zee is onstuimig en ons wordt afgeraden om met onze jonge kids een, onder deze omstandigheden, heftige boottrip te ondernemen. Gelukkig kunnen we ons prima vermaken op het strand bij de camping met de schommel boven de zee, met zwemmen en dobberen in het warme water en met snorkelen tussen het koraal.

We zien veel gekleurde vissen in de ondiepe lagune en soms hele scholen kleine visjes die meebewegen met je handen. ’s Avonds kunnen we op de camping elke avond gebruik maken van een grote keuken met alle faciliteiten. De Fransman Bruno kampeert ook op de camping en hij komt bijna elke avond een vis bereiden die hij die dag tijdens een van zijn duiken heeft gevangen. Als wij op de laatste dag onze tent afbreken is hij in de ochtend al vertrokken naar hetzelfde eiland als waar wij naar toe gaan. We zullen hem weer tegenkomen op de enige camping van Huahine, onze volgende bestemming in Frans Polynesie.