Wellington is onze logische laatste stop op het Noordereiland. De hoofdstad van Nieuw-Zeeland heeft iets met kabelbanen vanwege de grote hoogteverschillen, dus een ritje in de bekendste mag niet ontbreken. Vanuit Wellington nemen we de Interislander Ferry naar het Zuidereiland. Na ruim 1 maand op het Noordereiland hebben we bijna 2 maanden te besteden op het Zuidereiland.
Kabelbaan in Wellington
Het eerste dat opvalt in Wellington zijn de hoogteverschillen. Straten lopen steil naar boven en weer naar beneden. Het is dus geen wonder dat Wellington een geschiedenis heeft met Cable Cars (kabelbanen).
We nemen de openbare kabelbaan van meer dan 100 jaar oud naar boven. Hannah naast de machinist zitten en bellen bij aankomst op de top.
Er is een leuk museum over de historie van de kabelbanen in Wellington. Honderden particulieren hebben er in al die jaren zelf eentje gebouwd of laten bouwen om bij hun huis te komen. Er staan ook nog oude kabelbaankarretjes in het museum. Hannah en Hassan verkleden zich voor de gelegenheid in de kleding van 100 jaar terug.
We rijden ’s middags nog door naar Mount Victoria waar vandaan we een mooi uitzicht hebben over de stad. Het is vergelijkbaar met de Mount Victoria van Auckland waar we eerder zijn geweest. Met nog een dagje wassen, naar de kapper en spelen in de playground zit onze tijd in Wellington er al weer op.
De oversteek van Noord naar Zuid
We vertrekken vroeg in de ochtend voor de ferry naar het Zuidereiland. Gelukkig is het niet ver rijden en zitten we in een motel, dus hoeven we de tent niet af te breken.
Het is een grote boot en als we aan komen rijden staan er al lange rijen auto’s, campervans en vrachtauto’s te wachten. Het is een goede drieenhalf uur durende overtocht. Alleen op de Cook Street zijn we op volle zee en zijn de golven even te voelen, maar de rest van de route gaat langs eilandjes en het prachtige Marlborough Sounds.
Aan het begin van de middag rijden we de boot af en we hebben dan nog een lange autorit voor de boeg. De rechtstreekse route naar Christchurch langs Kaikoura aan de westkust is niet mogelijk omdat de weg ernstig is beschadigd na de aardbeving van vorig jaar. We maken een omweg van honderden kilometers via Murchison waar we een nachtje blijven slapen. Een extra complicatie is dat we voortdurend wegwerkzaamheden tegen komen omdat het smalle weggetje niet bestand is tegen het enorm toegenomen verkeer in het afgelopen jaar. In Christchurch zijn we onder andere om de aankomst van Sinterklaas in Nieuw-Zeeland bij te wonen…