Kangaroo Island is een fantastisch eiland. Hassan was er al eens bijna 24 jaar geleden, maar Diana kon er 10 jaar terug niet naar toe door een grote bosbrand. Dit is de karakteristieke natuur van Australië en we voelen ons gelijk thuis. We zien direct al een grote verscheidenheid aan dieren en dat maakt het kamperen extra spannend. We verkennen eerst de oostkant, waaronder Emu Bay en Seal Bay, en trekken daarna door naar de andere kant van dit bijzondere eiland.
Kamperen tussen de dieren van Australië
De auto mogen we achteruit de veerboot op rijden. Er zijn niet veel plaatsen en auto’s moeten zo efficiënt mogelijk worden neergezet.
We zijn snel aan de overkant en eenmaal op het eiland is het ook niet zo ver rijden naar onze campground. Nadat we ons hebben aangemeld is het nog een stukje over een zandweg naar de tentplekken. We moeten even de auto stil zetten voor een kangaroe die over wil steken. Sowieso is het oppassen met kamperen in Australië. Tegen een boom bij onze tent is er een grote spin bezig om een indrukwekkend web te maken. Of hij giftig is, zoals een aantal soorten in Australië, weten we niet, maar we lopen er toch voor de zekerheid maar met een grote boog omheen.
De slangen in Australië kunnen ook giftig zijn en we worden regelmatig met bordjes gewaarschuwd voor hun aanwezigheid. Als we ’s nachts naar de wc moeten kloppen we eerst onze schoenen uit in verband met eventuele schorpioenen. Daarna ontwijken we behoedzaam de spin bij de boom, om dan slaperig verder naar het toiletgebouwtje te lopen. Daar aangekomen zijn we toch gelijk wakker als wallaby’s, kleine kangaroe’s, vlak voor ons in het donker weg schieten.
Als we na een onrustige nacht wakker worden is het ‘Australia Day’. We verwachten een drukte van belang op de nationale feestdag in Kingscote, maar het grootste stadje van Kangaroo Island maakt een ingeslapen indruk. We bezoeken de bijenkorf van Kangaroo Island, een van de grootste biologische honingproducenten van Australië. Aan het einde van de dag zien we bij de haven hoe tientallen reusachtige pelikanen worden gevoerd.
‘Kijk, wat is dat?’
De volgende dag rijden we naar Seal Bay om zeehonden en zeeleeuwen te bekijken. We kunnen tot op het strand tussen de zeeleeuwen lopen. Het is een machtig gezicht. Hassan bezocht Seal Bay bijna 24 jaar geleden al eens en het blijft een van de hoogtepunten van het eiland.
We rijden nog een stuk verder langs de zuidkust en lunchen in Vivonne Bay bij de speeltuin. ‘Kijk, wat is dat?’, roept Hannah als ze op de schommel wil gaan zitten. We zijn gelijk alert, want we hebben gemerkt dat Hannah een scherp oog heeft voor wilde dieren (lees Hee, een beer! en Kijk, een haai! eerder op onze wereldreis). Dit keer kruipt er een gigantische goanna, een Australische lizard, door het zand. Zodra hij ons in de gaten krijgt verdwijnt hij in de bosjes. Nadat we een broodje hebben gegeten, nemen we nog een kijkje bij de zee. Hiervoor moeten we eerst een stuk door een rivier waden. We komen op een prachtig strand, maar het waait er te hard om lang te blijven.
Terwijl de kinderen in slaap vallen in de auto, rijden we dwars door het binnenland over dirtroads naar de noordkust. We komen onderweg een koala tegen die in de hitte een dutje aan het doen is in een eucalyptusboom. Hij wordt wakker als we stoppen en uitstappen. We turen naar boven en hij kijkt ons slaperig maar vriendelijk aan.
Aan het einde van de dag komen we bij Emu Bay, vlakbij onze campground. Hier hebben we een wel heel bijzondere strandervaring. We rijden, net als de Australiërs, met de auto het strand op en parkeren de auto op een meter of tien van de zee. Om enigszins af te koelen nemen we een duik in het warme zeewater.
Duco geniet weer van het lopen in de zee en nu ook van het warme zeewater, terwijl Hannah de zandkastelen van papa versiert met van alles wat er op het strand is te vinden.
De volgende dag breken we de tent op en vertrekken we naar Flinders Chase National Park aan de westkant van het eiland. Eerst slaan we nog even goed boodschappen in, want veel is er niet te krijgen aan de andere kant.
Zelfs voor Kangaroo Island is het erg warm vandaag. Er wordt 40 graden gemeten op het nabij gelegen vliegveldje. We zoeken een lunchplekje bij de zee, maar zelfs hier staat geen zuchtje wind. Ook in de schaduw onder een dakje hebben veel last van de hitte. We stappen snel de auto in en zetten de airco aan. We gaan op weg naar nieuwe avonturen aan de andere kant van Kangaroo Island.
Mooi verhaal weer hoor.ik vind jullie Helden hoe jullie met al die beesten omgaan.
Nou we hebben wel eens slapeloze nachten, hoor, met al die vreemde geluiden rond de tent. Australië is dan ook niet het fijnste land om te kamperen, maar tot nu toe gaat het allemaal goed!