Dolfijnen en pinguïns bij afscheid van Australië

We reizen via Busselton in Western Australia weer terug naar Perth. Eerst staan we in de zee tussen de wilde dolfijnen en daarna bezoeken we Penguin Island om pinguïns te zien. In Perth nemen we afscheid van Australië en vliegen we naar Singapore voor het laatste stukje van onze wereldreis.

Ontmoeting met dolfijnen

Na enig aandringen bij de camphost mogen we een plekje in de schaduw uitzoeken op de campground in Busselton. De sproeier wordt voor ons uitgezet en we gaan onder de bomen staan.

We rijden nog even het plaatsje Busselton in om boodschappen te doen. Bij de pier vinden we een playground en picnictafels en we besluiten om hier te gaan koken. We hebben een mooie zonsondergang aan de zee. Als de zon onder is gegaan wordt het snel koeler en met de straffe zeewind gaan de truien aan.

Na een onrustig nachtje met luidruchtige kookaburra’s verkennen we de kaap ten westen van Busselton. We rijden met de auto langs prachtige zand- en rotsstrandjes.

Het is moeilijk kiezen als we een plekje zoeken om te lunchen, maar we belanden uiteindelijk op een rots in de schaduw bij de zee. We zien reuzenkrabben uit de zee kruipen en over de rotsen lopen. Als we te dichtbij komen schieten ze weer de zee in. We rijden verder tot aan de vuurtoren op de kaap en keren dan om. Op de terugweg stoppen we bij een heerlijk zandstrand en duiken we de zee in om af te koelen.

Het is een mooie plek en aan het einde van de dag zien we fotografen foto’s maken van net getrouwde stelletjes bij de laagstaande zon. Als we zijn uitgezwommen pakken we onze brander en pannetjes uit de auto om een lekkere maaltijd te maken. Het is inmiddels rustig geworden op het strand. Boven ons hoofd gaat een kookaburra op zijn vaste plek in de boom zitten en bekijkt eens goed wat wij aan het doen zijn. We bedenken dat het binnenkort voorbij is met deze ideale omstandigheden en genieten daarom extra van de fantastische avond.

De volgende dag kruipen we op tijd de slaapzak uit. Op een uurtje rijden ligt het plaatsje Bunbury waar we de zeldzame mogelijkheid hebben om dolfijnen in de zee te ontmoeten.

Als we aankomen bij het natuurcentrum wordt ons verteld dat er die ochtend al vroeg dolfijnen zijn gesignaleerd, maar dat ze nu weer weg zijn. We nemen daarom eerst een kijkje bij de opgevangen, gewonde dieren, zoals schildpadden, krabben, inktvissen en een grote kreeft.

Net als we besluiten om weg te gaan, wordt er geroepen dat er weer dolfijnen bij het strand zijn. We rennen naar buiten en lopen de zee in. Een paar dolfijnen komen bij ons een kijkje nemen en zwemmen vlak voor ons langs. Het is een unieke, geweldige ervaring!
’s Middags maken we nog een wandeling in Bunbury rondom een moerasgebied dat de Big Swamp wordt genoemd. We zien prachtig gekleurde eenden en andere watervogels.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Voor de laatste keer op deze wereldreis breken we de tent af. Het is best wel een emotioneel moment na zoveel avonturen met onze tipi tent. Zoals altijd is het inpakken van alle bagage in de auto weer een hele puzzel, maar ook nu lukt het weer.

‘Gaan we dan niet meer in de tent wonen?’, vraagt Hannah. We vertellen haar hoe ons huis in Utrecht eruit ziet en naar welke speeltuin we altijd gingen, maar Hannah kan zich er niets meer van herinneren. We schrikken en beseffen dat we nu wel heel lang onderweg zijn. ‘Thuis‘ is voor haar na een jaar nu ‘Op reis‘ geworden….

Pinguïns bij Perth

In Perth doen we het rustig aan, maar hebben we nog een belangrijk doel. We willen graag pinguïns zien. Hiervoor gaan we naar Penguin Island. In het kleine haventje van Rockingham stappen we op een bootje dat ons naar het eiland brengt. In het opvangcentrum worden herstellende pinguïns overdag gevoerd waardoor we de mogelijkheid hebben om ze van dichtbij te bewonderen. Het is een klein eiland en we wandelen in de middag het hele eiland rond.

We zien een zeldzame zeeleeuw onder een rots uitrusten van een paar dagen vissen op zee. Er is ook een broedplaats voor pelikanen. We mogen ze niet benaderen, maar ze cirkelen als grote jumbojets om ons heen. De bijzonder gevormde rotsen staan dwars op het strand. We moeten er, met de buggy, door het mulle zand omheen. We lopen nog even naar het topje van het eiland en moeten ons nog een beetje haasten om de laatste boot niet te missen.

Terug in Rockingham nemen we nog smoothie voordat we terugrijden naar ons huisje in Perth.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Een unieke ontmoeting

In Fremantle vlakbij Perth is er een bijzondere ontmoeting. We hebben afgesproken met Franki en zijn moeder. Franki heeft net als Duco een KAT6a afwijking.

Nog niet eerder zijn we een van de andere 100 gevallen in de wereld met KAT6a tegen gekomen, maar in de Facebook-groep was al bekend geworden dat wij de wereld aan het rondreizen waren. Franki is een jaar jonger dan Duco, maar qua lengte is hij Duco al voorbij gestreefd. Er zijn overeenkomsten, maar ook veel verschillen in de ziektebeelden, iets wat kenmerkend is voor KAT6a. Het was uniek om ervaringen uit te kunnen wisselen.

Op onze laatste dag in Australië loopt de temperatuur op tot boven de dertig graden. Na het inpakken van alle bagage gaan we ’s middags wat afkoelen in het zwembad.

Aan het einde van de dag leveren we onze huurauto in en vervolgens worden we met een busje naar het vliegveld gebracht. We zijn veel te vroeg voor onze vlucht van na middernacht dus we kunnen nog niet inchecken. We toveren onze eerder op de dag gekookte maaltijd tevoorschijn en eten onze eigen gemaakte pasta naast onze berg bagage op. De kinderen vallen daarna in slaap en we moeten ze wakker maken als we inchecken en later het vliegtuig in stappen. We gaan op weg naar Singapore voor een Oosters toetje van onze wereldreis.