Het Bryce Canyon National Park ligt niet ver van Zion, dus besloten we daar direct naar toe te rijden. De drukte viel mee en op de ruim opgezette campground kwamen we op de mooiste kampeerplek terecht! Op een paar minuten lopen konden we al de Bryce Canyon inkijken en ons verbazen over de bizarre rotsen die gevormd zijn door de 180 dagen per jaar waarop het zowel vriest als dooit.
De Queens Garden
De meest populaire wandeling is naar de Queens Garden. Wij plakken daar nog een andere wandeling aan vast zodat er een rondje ontstaat. Hannah heeft het zwaar, maar opnieuw maakt een ijsje in het vooruitzicht onvermoede krachten in haar los. Als we de canyon in zijn gelopen langs de uitzonderlijke rotspilaren komen we uit in de Queens Garden.
Het wordt ons al snel duidelijk waarom deze verzameling rotsen zo genoemd is. Alsof ze op een voetstuk staat torent de Queen als een vorst hoog boven ons uit.
Het tweede gedeelte van onze rondwandeling is warm in de zon, die een stuk feller is op deze hoogte (2400 meter). Gelukkig mogen we omhoog in de schaduw van de diepte van de kloof waar af te toe een boom blijkt te kunnen groeien. Op het eind van de dag hebben we allemaal een rood hoofd van de inspanning, maar het ijsje aan het eind maakt het allemaal weer goed.
Bekijk de route en meer foto’s.
Pannekoeken bij de tent
We staan op een prachtige, ruime plek in het bos. Onze Tibetaanse gebedsvlaggetjes wapperen in de wind. Onze tent is altijd al een reden voor een opmerking van een Amerikaan (“I like your tent!”), maar nu komt er een Amerikaans stel een praatje maken dat in Nepal is geweest en waarvoor de vlaggetjes dus herkenbaar zijn.
Het eten begint inmiddels op te raken en in de General Store van het park is niet zo heel veel te krijgen. Het is nu een goed moment om de meegenomen pannekoekenmix te gaan gebruiken. Ook met Amerikaanse stroop en honing zijn deze Hollandse pannekoeken heerlijk!
Fietsen binnen en buiten het park
We hadden al gezien dat er mooi strak geasfalteerd fietspad was aangelegd en dat blijkt door te lopen tot in het park. Het fietspad noemen ze ‘Shared Use Path’ zodat ook wandelaars en rolstoelers er gebruik van kunnen maken.
Hassan huurt een mountainbike en probeert een track in het National Forest dat net buiten het park ligt. Een dag later fietst hij het Shared Use Path af naar boven tot de rand van de canyon. Daarna is het weer lekker naar beneden slingeren.
Bekijk de route buiten het park en de route (deels) binnen het park.
Heerlijk jullie verhalen. Heel wat plekken hebben we twee jaar ook gezien en ons verwonderd over de bizarre tegenstellingen tussen Las Vegas en de natuurprken. Ik von Death valley het mooiste.
Geniet van jullie reis.