Costa Rica, pura vida!

Costa Rica belooft een prachtige bestemming op onze wereldreis te worden. We bezoeken eerst de nationale parken van Tortuguero en Cahuita. Daarna maken we een uitstapje naar Panama om vervolgens weer via Puerto Viejo terug te keren naar San Jose. De mensen genieten hier volop van het leven en proberen er zoveel mogelijk uit te halen. De avontuurlijke omgeving nodigt hier ook toe uit. Wij gaan hier volop in mee, of zoals de Costa Ricanen hier zeggen: pura vida!

Geen auto en geen tent

Na een vlucht met Aero Mexico komen we via Mexico City aan in San Jose. Een flinke reis voor de kinderen, maar gelukkig is er weinig tijdsverschil met Canada. Vanwege de vertraagde eerste vlucht moesten we in Mexico City rennen om onze aansluiting te halen. Voor slaperige Hannah een ware beproeving. Het verbaasde ons niet dat niet alle bagage was aangekomen in San Jose. Het autostoeltje van Hannah was in Mexico City achtergebleven, maar werd 24 uur later alsnog netjes bezorgd bij het hotel.

De eerste 10 dagen in Midden-Amerika doen we het zonder auto. Vooraf hebben we vervoer en overnachtingen in hotels geregeld. Daarna komen we terug in San Jose en gaan we verder met de auto. San Jose is voor de kinderen een culture shock. Diana en Hassan zijn wel wat Zuid-Amerikaanse steden gewend, maar met de kinderwagen zigzaggen door de straten van San Jose die vol met gaten zitten en je kinderen op elke meter met open mond om zich heen zien kijken is ook voor ons een nieuwe ervaring.

Hannah en Duco zijn duidelijk van slag van alle nieuwe indrukken. Nadat we met wat moeite een Costa Ricaanse sim-kaart hebben gevonden lopen we zowaar tegen een kleine speeltuin aan in de buurt van het centrum waar de kinderen wat kunnen spelen. Na de tweede nacht in San Jose worden we de volgende ochtend vroeg opgehaald met een busje. We reizen nu ‘light’, want 4 grote tassen met de tent, kampeerspullen, warme kleren e.d. blijven tijdelijk achter in San Jose. Onderweg naar Tortuguero maken we direct al kennis met een van de meest iconische dieren van Costra Rica: de luiaard. We zien hem wakker worden en actief eten pakken, dat op zich is al bijzonder bij een luiaard.

Tortuguero: vochtig plus

De Lonely Planet geeft aan dat ‘vochtig’ de meest droge typering is die je aan Tortuguero kunt geven. Zo’n 330 dagen per jaar is het (deels) bewolkt. Op 1 dag kan er meer regen vallen dan in Nederland in een half jaar. Bij ons bezoek is dat niet anders. We zien weinig zon en krijgen ook een paar heftige tropische regenbuien, maar gelukkig vallen die allemaal net buiten de activiteiten die we ondernemen.

Tortuguero is alleen per boot te bereiken. We worden op een gammel bootje gezet met een flinke buitenboordmotor. Pura vida!, roept de chauffeur boven het geluid van de motor uit, en vervolgens geeft hij vol gas en stuurt hij het bootje als een ware formule 1 coureur met een noodvaart door het smalle, bochtige riviertje.

We varen rakelings langs stenen en uitstekende boomstammen in de rivier. Natuurlijk, hij kent de route op zijn duimpje, maar na die stortregens zal er hier toch ook wel eens een boomstam in de rivier vallen of een steen worden verplaatst? Een keer wordt de bodem van de boot ligt geraakt door iets in de rivier, waarop de chauffeur even binnensmonds vloekt, maar we komen ongeschonden op de bredere rivier die ons naar ons hotel midden in het regenwoud leidt.

De volgende ochtend heel vroeg gaan we weer met een bootje op pad, maar dit keer bekijken we in een rustig tempo alle dieren die we kunnen zien vanaf de boot. Een wekker zetten blijkt niet nodig. ’s Avonds vallen we nog heerlijk in slaap bij de rustgevende oerwoud geluiden, maar bij het eerste licht beginnen de brulapen tegen elkaar aan te brullen, wat een orkaan van geluid tot gevolg heeft. De brulaap kan niet voor niets het meeste geluid met zijn stem produceren van alle zoogdieren. Op onze vroege boottocht dieper de jungle in zien we brulapen, krokodillen, leguanen en veel bijzondere vogels. Bekijk de vaarroute en meer foto’s.

’s Avonds laat gaan we op pad voor de schildpadden die eieren leggen op het strand. Alleen onder begeleiding van een gids is dat toegestaan. Uiteindelijk vinden we een reuzeschildpad die honderden eitjes aan het leggen is in een enorme kuil die ze zelf heeft gegraven. Als ze klaar is met leggen gaat ze de eieren begraven met zand en Hassan, die binnen ‘schotsafstand’ staat, krijgt de volle laag. Hannah blijft de hele avond wakker om alles mee te maken en is nog een paar dagen vol van deze bijzondere gebeurtenis.

Cahuita National Park

Na een paar dagen verlaten we Tortuguero om door te reizen naar het gemoedelijke dorpje Cahuita. We genieten van het heerlijke zwembad bij het hotel. Het is te merken dat het vakantietijd is in Nederland. Het is in Costa Rica geen hoogseizoen, maar veel Nederlanders, waaronder gezinnen met kinderen, komen we tegen in het hotel. De volgende dag maken we een wandeling door Cahuita National Park. We doen een rivierdoorsteek waarbij de schoenen uit moeten en picknicken aan de rand van het oerwoud bij het smalle strand. Op de weg terug is de rivier nog iets hoger, maar de spullen komen droog over.

Krabben in de meest uiteenlopende kleuren rennen voor onze voeten weg naar hun veilige holletjes in het zand. Het is midden op de dag dus de luiaards en brulapen die hier ook zijn houden zich koest en verborgen, maar we zien wel veel gekko’s en leguanen. Bekijk de wandelroute en meer foto’s.

We eten nog een keer heerlijk pasta, Italiaans eten is ook goed verkruigbaar in Costa Rica, voordat we de volgende dag over de grens met Panama reizen naar het eiland Bocas del Toro.