Island hopping bij Boca Brava

We hebben ervoor gekozen om een aantal dagen op een tropisch eilandje voor de Panamese Pacific Coast te slapen. Het hotel op Boca Brava is hoog boven de zee gelegen met een spectaculair uitzicht op andere eilandjes en in de verte de Pacific Ocean. Brulapen komen de bomen rondom ons hotel bezoeken. Onze auto hebben we op het vasteland achtergelaten, maar die missen we niet want er is veel te doen op het water. We gaan met de kayak de zee op en varen met een bootje naar een idyllisch eilandje. Onderweg zien we ook nog walvissen langs de boot zwemmen. De zee is rustig genoeg en het water lekker warm om te zwemmen en te snorkelen. We vermaken ons een paar dagen heerlijk op en in het water van de Pacific. Een voorproefje van Tahiti en de Cook Eilanden waar we over een paar weken naar toe gaan…

Adembenemend jungle eiland

Als we afslaan van de gloednieuwe 2×2-baans Panamerican Highway rijden we door een bijzonder, open en heuvelachtig tropisch landschap naar het kustplaatsje Boca Chica. Vlakbij het miniscule haventje kunnen we onze auto achterlaten en met alleen de hoognodige spullen stappen we op een watertaxi die ons naar onze slaapplaats voor de komende dagen zal brengen. De aardige hoteleigenaar was aan de telefoon in lachen uitgebarsten toen we bij het afdingen vroegen of we de tent bij zijn hotel konden opzetten. Als we aanleggen bij het steigertje op het eilandje Boca Brava wordt ons duidelijk waarom. We bestijgen een lange, supersteile trap en we zijn, ondanks onze beperkte bagage, helemaal buiten adem en compleet nat van het zweet als we boven aankomen.

Op de steile rots is een restaurant met spectaculair dakterras gemaakt waar vandaan we de jungle en de Pacific Ocean op ons in kunnen laten werken. In de middag komen de tropische buien als een waterval over ons heen en moeten we ver achterin het restaurant plaats nemen om niet doorweekt te worden. Onze ruime suite, waar we met korting verblijven, is gebouwd op de smalle kam van de berg zodat we aan beide kanten uitzicht hebben op de zee.

Voordat het donker wordt komen de brulapen langs om de vruchten uit de bomen rond het hotel te eten. Ze beginnen luid te brullen om boven het geluid van de motor van de watertaxi’s uit te komen die af en toe voorbij varen om aan te geven dat zij de baas zijn. Tegen het avondeten begint hongerige Duco te brullen om eten. Het verleidt de brulapen om dit te overtreffen met een oerkreet, wat leidt tot hilariteit op ons dakterras en nog meer boosheid bij Duco. Het verbaasd ons niet dat het geluid van deze apen wordt gebruikt voor de dinosaurussen in de film Jurassic Park.

Kayakken langs eilandjes

De eerste ochtend benutten we gelijk om met z’n vieren in een kayak de zee op te gaan. We hebben nog niet eerder in een kayak gezeten en ook het pedellen op zee is nieuw voor ons. Tijdens de kanotochten die we eerder op onze wereldreis hebben gemaakt in Canada en Costa Rica zaten we dieper in de boot, maar hoog in deze kayak gaat eigenlijk ook prima. De zee is relatief kalm tussen de eilandjes dus we hebben niet veel last van de golven. ’s Ochtends bij eb liggen de strandjes open dus we maken een paar stops om te zwemmen en te eten. Het is een heerlijke ochtend voor ons en de kinderen. Bekijk de kayakroute en meer foto’s. Als het hard gaat regenen in de middag zitten we allang te genieten van de verse natuurlijke ‘jugo’s’ op het terras van het restaurant.

Op de tweede dag nemen we een motorbootje om langs een eilandje te varen met een hagelwit strand en ons te laten afzetten op een ander eilandje met licht aflopend strand waar je ook nog kunt snorkelen. We kunnen heerlijk zwemmen en zien wonderlijke vissen bij het snorkelen. Diana raakt bij het snorkelen met haar been miniscule kwalletjes wat figuurlijk en fysiek tot irritatie leidt.

Onderweg hopen we ook nog walvissen te zien. Anders dan de moderne whale watching schepen in Canada met radiocontact over waarnemingen, gaat onze booteigenaar op goed geluk een richting op. Toch worden we al snel beloond met twee grote humpback whales die heel dicht genaderd worden. Dat kan dan weer wel in Panama.

We verlaten het relaxte Boca Brava met gemengde gevoelens, maar verzoenen ons met het idee dat het weer tijd is om de verkoelende bergen op te zoeken. In Boca Chica staat onze auto nog ongeschonden op ons te wachten. Hannah speelt leuk met een Panamees meisje dat ook 4 jaar is. Vol overgave hollen ze achter de ganzen aan (zie de foto op Instagram), maar na een paar keer heen en weer rennen gaat het mis. Hannah valt met haar knie op het harde beton. Van de lelijke schaafwond zal ze wel een tijdlang last houden…