Blue lagoon op Aitutaki

Aitutaki is na Rarotonga ons tweede ‘Cook Island’ en wordt wel eens omschreven als het mooiste eiland van de Pacific. Vooral de lagoon is fabelachtig. We hebben een huisje in een prachtige tuin, maken een heerlijke lagoon cruise, beklimmen de hoogste top van het eiland en zijn getuige van een bijzondere ‘Island Night’. Het vliegtuig naar Aitatuki is klein, maar het vliegtuig naar ons volgende eiland Atiu is nog kleiner.

Kia Orana, welkom met bloemen

We kunnen weer een hoop spullen in Rarotonga achterlaten, want hier komen we nog een keer terug. De kampeerspullen en warme kleren hoeven niet mee. Toch hebben we met onze autostoeltjes nog veel bagage bij ons voor het kleine vliegtuig. Onze vlucht komt laat in de middag aan en we worden opgewacht door de erg aardige gastvrouw waarvan we een huisje hebben gehuurd.

Net zoals op de meeste andere eilanden in de Pacific worden we allemaal ‘Kia Orana’ (welkom) geheten met een bloemenkrans. ‘ Seatbelt not necessary here’ zegt ze hoofdschuddend als ze de autostoeltjes tussen al onze bagage ziet. De kinderen gaan op schoot, maar uit gewoonte doen we toch de autogordel om.
We rijden niet harder dan 30 km/u over het enige weggetje naar het andere eind van het eiland en we komen alleen een fietser en een brommer tegen. Het huisje waar we de rest van de week verblijven is eenvoudig maar riant en het is een stuk goedkoper dan de dure resorts op de rest van het eiland.

De enige winkel die open is heeft niet veel en de volgende ochtend mag Diana met de gastvrouw mee om boodschappen te halen. Na een uur zijn ze het hele eiland afgegaan en hebben ze alle winkels gehad. Verse groenten zijn schaars, net als (bruin) brood.
Hassan gaat ’s middags met Hannah de omgeving verkennen. Er zijn een hoop kerken, grafstenen staan langs de kant van de weg en ieder huis heeft een varken in de tuin staan. Enorme krabben schieten in hun hol als we ze naderen. Later loopt Hassan een rondje hard langs de zuidkust van het eiland. Bekijk de hardlooproute en foto’s.

Lagoon cruise naar het paradijs

Wijs geworden van de eerdere ervaringen met het weer schrijven we ons direct in voor een ‘lagoon cruise’. We worden ’s ochtends opgehaald met een gammel busje en naar een opstapplaats gebracht. Daar stappen we op een oude, platte boot waarop een rijtje tuinstoelen is neergezet en een zeil erboven is gespannen. Samen met een aantal andere passagiers installeren we ons op het dek.

Het is allemaal eenvoudig, maar de boottocht is perfect georganiseerd. Onze gids stuurt het bootje feilloos tussen het ondiepe koraal door.

Terwijl Hassan in de lagoon gaat snorkelen ‘met de stroom mee’ wordt Diana met de kids gedropt op ‘Honeymoon Island’. De lagoon is dieper dan we in Frans Polynesie gewend zijn en de vissen zijn ook anders, maar net zo prachtig gekleurd. Diana moet een flink stuk over het witte strand lopen met de kids voordat de schaduw wordt bereikt. Hassan wordt na het snorkelen wel direct bij de palmbomen afgezet. We zetten daarna koers naar ons tweede paradijselijke eilandje: ‘One Foot Island’.

Als we voet aan wal zetten is er voor een heerlijke lunch gezorgd. De plek is onbeschrijvelijk mooi. We slaan de tweede snorkelmogelijkheid over en blijven samen met de kinderen op deze fantastische plek genieten van het paradijs. Hannah en Duco vermaken zich met een kokosnoot en in het warme zeewater. Voor het strand houden zich 1,5 meter grote vissen op die in het heldere water goed zijn te zien. Aan het einde van de middag moeten we helaas deze bijzondere tropische plek weer verlaten en keren we met de boot terug naar Aitutaki. De kinderen slapen op het ritme van de golven in de zeewind, moe van alle nieuwe, uitzonderlijke indrukken.

Naar de top en de blue lagoon

Voor de volgende dag hebben we een auto gehuurd. Om 9 uur wordt een oude 4WD voor gereden, we moeten de huur betalen en krijgen de sleutel. Geen contracten, geen borg en niets tekenen. Bij het inleveren kunnen we de sleutel gewoon in het contact laten zitten. Op het eiland gaat alles anders…

Op zoek naar een coffee house komen we aan de andere kant van het eiland terecht bij een resort met restaurant met een betoverend uitzicht op de ‘blue lagoon’. Na een koffie en een smoothie blijven we hangen op het naastgelegen strand en genieten we van het zwemmen en dobberen in rustige lagoon.

Op de laatste dag staan we op tijd op om iets actiefs te ondernemen. We rijden richting het hoogste punt van het eiland. Met onze 4WD blijkt dat we hoger kunnen komen dan we dachten. Alleen het laatste steile stukje naar de top moeten we lopend afleggen. Op de top is het uitzicht op de lagoon en de rest van het eiland adembenemend. Bekijk de route naar de top en meer foto’s. We dalen weer voorzichtig af en rijden via de andere kant van de berg weer terug naar het huisje.

Gek dansen op Island Night

’s Middag kunnen de kinderen na de wandeling nog mooi even slapen zodat ze ’s avonds de ‘Island Night’ kunnen meemaken. Een ‘Island Night’ bestaat uit eten en een voorstelling met traditionele dans vaak gepaard met vuur. Het is in de avond en dus vermoeiend voor de kinderen, maar we willen toch een keer naar zo’n unieke gebeurtenis toe.

Het eten is heerlijk en we gaan er eens goed voor zitten als op het zand van het strand de dansvoorstelling begint. De vrouwen schudden met de heupen en de mannen stampen met de voeten. Het licht gaat uit en het vuur wordt aangestoken. De brandende stokken worden in hoog tempo rondgedraaid. Duco kijkt zijn ogen uit bij al die lichtjes.

Tot slot gaan Hannah en Diana nog het zand op om leren dansen met de heupen. Hannah is dagen later nog onder de indruk en gaat regelmatig fanatiek ‘gek dansen’ zoals ze zelf aangeeft.

Volgend eiland, nog kleiner vliegtuig

We worden de volgende ochtend worden we weer netjes door onze gastvrouw naar het vliegveldje van Aitutaki gebracht voor onze vlucht naar Atiu.

Het gaat er gemoedelijk aan toe bij het inchecken. We kunnen alle etenswaren zonder problemen meenemen in de handbagage en er is geen security check. Het vliegtuigje is nog kleiner dan die naar Aitutaki. Slechts 15 passagiers kunnen mee en er is geen stewardess. Het wordt een onrustige vlucht naar het prachtige, ongerept Atiu…