Eindelijk is het dan zover! Sinterklaas komt aan in Nieuw-Zeeland. Ook op onze wereldreis doen we ons best om het Sinterklaasfeest te vieren. Elke avond wordt er, als de verbinding het toelaat, naar het Sinterklaasjournaal gekeken. Hannah maakt een mooie boot en doet mee aan de Hollandse spelletjes. Duco mag net als Hannah zijn schoen zetten bij de tent.
Sinterklaasfeest in de lente
We hadden het al weken geleden uitgezocht en onze reisplanning er op aangepast. De Nederlandse Society in Christchurch organiseert een Sinterklaasfeest voor de Nederlanders op het Zuidereiland.
Het zijn de Nederlanders die in Nieuw-Zeeland wonen die op het evenement afkomen, maar wij zijn als wereldreizigers ook van harte welkom. De dag begint met oer-Hollandse spelletjes. In leeftijdscategorieen wordt er gedaan aan lopen met een ei, zaklopen, hoepelen, aan iemand anders vast lopen, enz. Voor Hannah is alles nieuw, dus bij het ei lopen pakt ze het ‘ei’ op de lepel vast en zet het op een lopen. Glunderend komt ze als eerste over de finish, maar helaas geen prijs. Die pakt ze later wel samen met een ander meisje.
Met een zonnetje erbij, de oranje kleding en de rood-wit-blauwe vlaggen doet het nog het meeste denken aan Koningsdag. Er is ook een rommelmarktje met Nederlandse spullen. Oliebollen en poffertjes kun je er eten. Die smaken gek genoeg ook prima in het zomerse weer. We kopen een Sinterklaas-slinger voor op de tent en we kunnen ook nog een zakje pepernoten en wat taaitaai bemachtigen. In Nederland overal te koop rond deze tijd, maar hier nergens te krijgen. De sfeer is Nieuw-Zeelands relaxed en Hollands gezellig!
Als de spelletjes zijn afgelopen is het tijd voor de aankomst van Sinterklaas. Hij komt aanrijden in een ‘auto zonder deksel’ zoals Hannah een cabrio altijd noemt. Sinterklaas en zijn zwarte pieten worden in de schaduw neergezet vanwege de warmte. Daar heeft hij in Nederland nooit last van! ‘Hoor de wind waait door de bomen’ klinkt ook vreemd bij het zien van al die kinderen in zomerkleding in het warme lentezonnetje.
Hannah heeft de afgelopen dagen goed haar best gedaan op het maken van een stoomboot. Trots mag ze de boot aan Sinterklaas geven, nadat ze eerder samen met Duco op schoot is gegaan bij Sinterklaas voor de foto.
De tekst van de Sinterklaasliedjes zit er niet meer helemaal goed in bij de geemigreerde Nederlanders, maar goed, zij horen die liedjes dan ook niet de hele dag in de auto…
Sinterklaasjournaal en de schoen zetten
Een dagelijks ritueel in de huiskamer van de Nederlandse kinderen hebben we hier in de tent overgenomen.
Elke avond wordt er gekeken naar het Sinterklaasjournaal als de verbinding het ook maar een beetje toelaat.
Nu Sinterklaas daadwerkelijk in het (Nieuw-Zee)land is mogen Hannah en Duco ook de schoen zetten. Dat kan niet bij de schoorsteen, maar voor de tent is ook een goed alternatief. Wortel en stro voor het paard wordt er achtergelaten. Goed dat hier geen beren zitten, anders had al het eten in de berenbox moeten worden opgeborgen.
Bij aankomst in Christchurch kwamen we erachter dat Pip, de slaapknuffel van Hannah, in een huisje een paar honderd kilometer terug was achtergebleven. Gelukkig is zij gevonden en komen we hier nog een keer langs op weg naar onze volgende bestemming Abel Tasman National Park in het noorden van het Zuidereiland.