Na onze tussenstop in Nelson trekken we verder naar het noorden. We komen bijna op het noordelijkste puntje van het Zuidereiland en nemen dan een gravelweg die leidt naar de gouden kust van Abel Tasman National Park. We kamperen tussen de brutale weka’s en lopen een deel van de Coast Track waarbij we de voeten niet droog houden, maar de zwemkleding wel…
We bezoeken ook de zuidkant van het gebied, waar we het ‘heerlijk avondje’ beleven en we een leuke fietstocht maken op Rabbit Island.
Kamperen aan het gouden strand
Het gravelweggetje naar onze eenvoudige campground is soms smal en steil, wat ons verleidt om de ‘4WD’ aan te zetten voor een betere grip. Het is warm en droog als we het terrein aan het strand oprijden en we zetten de tent zo dicht mogelijk tegen een strook bomen om in ieder geval ’s ochtends in de schaduw wakker te kunnen worden. Er lopen een paar eigenaardige, grote vogels rond. Ze kunnen niet vliegen, maar wel razendsnel rennen. Ze maken een maf geluid, dat nog het meeste lijkt op het geklop met een lepel op een lege emmer.
Het blijken ‘weka’s’ te zijn, ooit uitgestorven in Abel Tasman National Park, maar 10 jaar geleden weer uitgezet. We maken kennis met ze als we de brutale beesten even een paar meter uit het oog verliezen en er een vandoor gaat met onze overgebleven gekookte mie. Met een ferme spurt probeert Hassan het eten te redden, maar de weka gaat er als een haas vandoor en zien we niet meer terug.
Vanaf de tent is het zo’n 20 meter lopen naar het prachtig strand met goudkleurig zand in een ronde baai. We pakken onze ‘screenhouse’, onze muggentent die we al sinds Canada meeslepen, en zetten deze in het zand tegen de talloze vliegen en voor de broodnodige schaduw.
We vermaken ons geweldig op deze bijzondere plek. Het zeewater voelt wel wat fris na onze ervaringen op Tahiti en Cook Islands.
’s Avonds gaat de zon pas laat onder, maar zelfs dan wordt het niet echt donker vanwege de heldere volle ‘supermaan’ die alles fel verlicht. We gaan even kijken bij het strand om de opkomende maan in de zee te zien schijnen.
Naakt zwemmen op de Coast Track
Langs de kust loopt wat men zegt de mooiste Great Walk van Nieuw-Zeeland. We besluiten een deel ervan te gaan lopen en moeten daarbij rekening houden met de tijden van eb en vloed. Een stuk van de route loopt namelijk door zee en is alleen te doen van 2 uur voor tot 2 uur na laag water. Dat tijdstip blijkt aan het eind van de dag te vallen dus we nemen de watertaxi naar de camping en hoeven zo ook niet dezelfde weg terug te lopen.
Het pad gaat op en neer met schitterende uitzichten tussendoor. Het dichte bos staat vol met weelderig bloeiende bloemen. We eten wat op een verlaten strand en nemen allemaal naakt een duik in het koude zeewater. Dat scheelt weer zwemkleding uitspoelen vanavond!
We zijn op tijd voor de doorsteek van de zeearm die grotendeels droog komt te liggen bij eb. De schoenen gaan wel uit en op blote voeten bereiken we de overkant. Alleen Duco, comfortabel in de draagzak, heeft zijn schoenen aan kunnen houden.
Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:
Veel tijd houden we niet over en we moeten nog hard doorlopen om het pickup punt van de laatste watertaxi te bereiken. Het welverdiende ijsje na de warme hike lopen we hierdoor mis, maar houden we nog tegoed.
Heerlijk avondje bij de tent
De volgende dag breken we de tent af, zeggen de ‘ploppende lege emmers’ gedag en rijden om het park heen weer terug naar de zuidkant. Hier kamperen we op een camping met speeltuin, zwembad en springkussen. Zelfs een heuse klimwand hangt er boven het zwembad. Voor Hannah een ideale mogelijkheid om haar twee grootste hobby’s tegelijkertijd te kunnen beoefenen.
Het is inmiddels 5 december en ook in het zomerse Nieuw-Zeeland is het ‘heerlijke avondje’ gekomen. Compleet onverwacht brengt Sinterklaas ons een bezoek en strooit wat lekkers in de ene hoek en wat kadootjes in de andere hoek van de tent. De schaarse pepernoten en taaitaai, die we in Christchurch hadden kunnen bemachtigen, smaken ook prima bij 28 graden, alleen de chocolade smelt weg in de warmte.
Fietsen op Rabbit Island
Vanuit het stadje Motueka waar we kamperen is het een klein stukje rijden naar de fietsferry voor Rabbit Island. We huren fietsen en vinden eindelijk weer een ‘ tag along’ voor Hannah en een trailer voor Duco. Met een kleine fietsferry, die tegen de sterke zeestroming moet opboksen, bereiken we Rabbit Island. Het eilandje is weliswaar vlak, de wegen zijn allemaal onverhard en het mulle zand speelt ons af en toe parten met de aanhangers achter onze fiets.
Door de supermaan staat ook het zeewater superhoog en is het zeewater op sommige stukken verrassend ver het bos ingelopen. Aan het einde van onze fietstocht stoppen we bij het eindeloos lange, doodstille strand en nemen we, alweer zonder zwemkleding, een duik in het opvallend warme zeewater.
Door de sterke stroming wordt het zeewater hier maar liefst 5 graden opgewarmd horen we later op de veerboot terug. Dit keer hebben wel tijd genoeg voor Nieuw-Zeelands ijsje in het kleine haventje.
Bekijk de fietsroute en meer foto’s in onderstaande video:
We reizen door naar de westkust waar we eerst de Pancake Rocks gaan bekijken en daarna doortrekken naar de indrukwekkende Franz Josef en Fox gletsjers.