Een kiwi op Stewart Island, The Third Island

Stewart Island wordt door de Nieuw-Zeelanders vaak benoemd als ‘The Third Island’ na het Noorder- en Zuidereiland. We bereiken hier het zuidelijkste puntje van onze reis. Slechts een klein gedeelte van het eiland kunnen we bereiken omdat er bijna geen autowegen zijn. Een paradijs voor lange afstandslopers, onze voeten jeuken, maar wij houden het met de kids bij dagtochtjes. Het nabij gelegen Ulva Eiland bezoeken we met een watertaxi en we krijgen een mooie beloning. We spotten daar, midden op de dag, de schuwe en zeldzame kiwi!

Stapjes van Duco op Stewart Island

Na een nachtje in het leuke stadje Invercargill is het niet ver rijden naar het havenstadje Bluff waar vandaan de ferry naar Stewart Island vertrekt. Meestal zitten we met kerst op Terschelling, dus ook dit jaar hebben we gekozen voor een eiland. We denken dat de veerboot er nog niet is, maar het blijkt dat het bootje zo klein is dat hij niet boven de kade uitkomt.

We laten de auto, met de meeste bagage, in Bluff staan en stappen met slechts 1 grote rugzak en de draagzak aan boord. Wat een verademing om weer even zo licht te reizen! Eerder op onze reis waren we gewaarschuwd voor de onstuimige overtocht naar Stewart Island. De t-shirts in de shop met de tekst ‘I survived the Foveaux Strait’, verwijzend naar de ruige Foveaux Strait zoals het water tussen Stewart Island en het Zuidereiland heet, maakt ons er bepaald niet geruster op. Gelukkig is het erg rustig weer en kunnen we op de boot genieten van de omgeving.

Op het eiland zitten we in een klein huisje en kunnen we ook een auto gebruiken. Vanuit ons huisje lopen we zo omlaag naar het strand. Het water is helaas wel erg koud om in te gaan zwemmen. Met de auto kunnen we de over de weg bereikbare plekken goed ontdekken. Duco begint plezier te krijgen in het stappen aan de handjes van papa en mama en wil niet meer ophouden! Fanatiek gooit hij met grote stappen op het strand zijn ene been voor zijn andere en nu is het papa of mama diegene die moet afhaken vanwege de belasting van de rug.

Het enige plaatsje Oban is klein en al snel hebben we het meeste wel gezien. Als we de enige speeltuin op het eiland hebben gevonden begint het hard te waaien en te regenen en rijden we snel terug naar ons huisje. We hebben ons kerstboompje met versiering en knipperende lampjes meegenomen om toch nog wat kerstsfeer te creëren.

Langs de kust en door het regenwoud

We kiezen een mooie wandeling uit die niet te lang is voor Hannah.

Onze route volgt eerst het begin van een meerdaagse wandeltocht langs de prachtige kust met mooie uitzichten. We starten bij het strand maar zien daarna de zee steeds dieper onder ons liggen.

We verlaten de meerdaagse track en duiken het regenwoud in. Het pad loopt naar een topje midden in het bos. Het is een afwisselend bos met veel bijzonder gevormde bomen en soms kaarsrechte dunne berken. Ook prachtig gekleurde bloemen komen we tegen. Na een paar uur zwoegen door de dichte begroeiing zijn we blij als we de gravelweg bereiken die ons weer naar de auto leidt. ‘We hebben nu wel een ijsje verdiend’ herinnert Hannah ons aan de beloning die we onszelf meestal gunnen na een inspannende wandeling.

In het enige dorpje op het eiland zijn alle winkels al dicht, maar gelukkig hebben we een bakje met ijs in de kleine vriezer van ons huisje staan.

Bekijk de video met de wandelroute en meer foto’s:

 

Een kiwi op Ulva Island

Een hoogtepunt van Stewart Island is een bezoek aan het kleine Ulva Island dat vlak voor de kust ligt. We nemen een watertaxi die toevallig net komt aanleggen als wij de auto parkeren bij de aanlegsteiger.

Voor Hannah vinden we een lokale schommel. Het is niet meer dan een touw met een stok onder een boom maar wel in een fantastische setting. Ulva Island is vooral een paradijs voor vogelaars met zoveel bijzondere vogels die er voorkomen. Ook de kiwi, het symbool van Nieuw-Zeeland komt er voor maar eigenlijk zijn ze alleen in het donker waar te nemen als ze uit hun holletjes tevoorschijn komen. Er zijn speciale nachtexcursies om op zoek te gaan naar kiwi’s.

Wij hebben veel geluk als we aan het einde van de middag niet ver van het pad een kiwi zien die een holletje probeert in te komen. Het blijkt dat er al een kiwi in zit en hij er niet bij mag. Het levert een fascinerend schouwspel op waarbij de ongelukkige kiwi keer op keer het hol wordt uitgeduwd. Na minuten lang ademloos kijken gaan we verder en zien naast de spectaculaire scenery nog meer vogels.

Een kaka, een luidruchtige papagaai, maakt contact met Duco die vanuit de draagzak laat weten dat hij toe is aan een banaantje. We lopen stevig door en zijn op tijd terug voor de watertaxi.
Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

 

Op de terugweg met de watertaxi gaan we halverwege even stil liggen. Een albatros komt ons opzoeken en strijkt vlak naast ons bootje neer.

De volgende dag is het tot onze opluchting net als op de heenreis rustig weer als we de overtocht terug naar het Zuidereiland maken. Het t-shirt in de shop laten we dan ook hangen. We vinden onze auto met al onze bagage ongeschonden terug en gaan op weg naar Dunedin. Daar zijn we het verste weg van huis…