Griep en grijs op de Great Ocean Road

We rijden over de Great Ocean Road langs de zuidwest kust van Victoria in de richting van South Australia. Het is een eerste kennismaking met het kamperen in Australië. We trotseren de hitte en staan met onze tent tussen de kakatoes, kookaburra’s en koala’s. Eén voor één krijgen we de griep en de Twaalf Apostelen staan in de grijze mist, maar wij, en ook het weer, knappen weer op en reizen verder richting Kangaroo Island.

Kamperen in Australië

De Great Ocean Road is een 243 lange, kronkelende weg langs de zuidoost kust van Australië die wij volgen op onze route van Melbourne naar Adelaide.

Het is een paar uur rijden in de auto naar onze eerste campground. Eigenlijk vinden we dat helemaal niet erg want we kunnen zo de temperatuur aangenaam houden op deze hete dag. Één van de mooie uitzichtpunten onderweg is Bells Beach, een internationaal beroemde plek voor golfsurfers.

Aan het einde van de middag komen we aan op de campground in Apollo Bay. Onze hoop op een schaduwplekje wordt door de eigenaar de grond in geboord met ‘We don’t have any shade on this campground‘, maar we kamperen wel op de mooiste plek. Terwijl de kinderen onder onze screenhouse (muggentent) puffend in de schaduw zitten en beschermd tegen de vervelende vliegen, zetten wij in de verzengende hitte de tipitent op.

We worden letterlijk uitgelachen door een kookaburra die boven ons vanuit de boom hoofdschuddend naar ons zit te kijken. We zoeken daarna snel verkoeling in een restaurantje in het stadje.

Na het eten komen we terug bij de tent en worden we omringd door tientallen kakatoes die luid krijsend heen en weer vliegen.

Als de zon ondergaat daalt de temperatuur richting de 30 graden en vallen de kinderen in slaap. Net als wij ook de warme tent in kruipen worden we opgeschrikt door een angstaanjagend gegrom. Als je niet beter zou weten, zou je denken aan een groot roofdier. Brulapen? Nee, die hebben we in Costa Rica gehoord, maar die zitten hier niet. Met kloppend hart springen we de tent weer uit en turen naar de eucalyptusboom een paar meter verderop. Een mannetjeskoala probeert met zijn gebrul indruk te maken op een vrouwtjeskoala iets hoger in de boom.

Het lawaai gaat de hele nacht door, maar toch is het een geruststellend geluid als we bedenken dat het van die lieve, knuffelige koala’s komt. Dit is kamperen in Australië!

Net zoals de Australiërs zoeken we de volgende dag de koelte van het zeewater op. Daarna is de hitte weer voorbij. Het is aangename, grijze dag en we bezoeken de vuurtoren van Cape Otway. Om weg te vluchten van de irritante vliegen, gaan we het nabij gelegen huisje binnen en eten een broodje. De sfeervolle woonkamer hangt vol met schilderijen van zeeschepen.

Mist en griep

Ondertussen heeft Hassan een griepje gekregen. Duco, Hannah en Diana krijgen vervolgens na elkaar ook de griep. Het is de eerste keer tijdens onze wereldreis dat we ziek worden, maar gelukkig is het griepje van korte duur.

We hebben nog meer pech als we langs de Twaalf Apostelen komen, een serie reusachtige rotsen die voor de kust uit zee steken.

Het is mistig en we kunnen door de grijze sluier alleen de contouren van de eerste Apostel ontdekken. Met verbazing kijken we naar een groepje Chineze toeristen die uit armoede dan maar een foto maken van de zonnige afbeelding op de plaquette naast het uitzichtpunt. Tja, je zou eens zonder foto thuiskomen…

Bij de ‘Arch’, de ‘Grotto’ en de ‘London Bridge’ hebben we meer geluk en is de mist voldoende opgetrokken om wat te kunnen zien. De ‘London Bridge’ heet eigenlijk nu de ‘London Arch’ want in de jaren negentig is de verbinding met het vaste land in zee gestort.

Onze volgende stop is Port Fairy. Het is een slaperig stadje waar eigenlijk niet zoveel te doen is, maar met de griep in de gelederen komt dat wel goed uit. We hebben een mooi kampeerplekje gevonden aan de rand van een weiland. ’s Avonds komen de koeien nieuwsgierig een kijkje nemen bij onze kleurige Tibetaanse gebedsvlaggetjes. We voelen ons helemaal thuis met dit typisch Hollandse uitzicht.

Hassan is inmiddels alweer wat opgeknapt en gaat een stukje hardlopen op de enige attractie van Port Fairy: de ‘Rail Trail’, een pad over de route van een oude spoorlijn.

Bekijk de hardlooproute en foto’s van Hassan in onderstaande video:

 

Na Port Fairy laten we de Great Ocean Road definitief achter ons. We verlaten Victoria en komen in South Australia. We overnachten nog een keer langs de kust bij het Goorong National Park in Meningie voordat we koers zetten naar ons volgende reisdoel: Kangaroo Island.