Sneeuwwitte stranden en ruige rotsen aan de zuidkust

We moeten gaan kiezen over hoe we onze beperkte, resterende tijd gaan indelen. Skippen we Cape Le Grand National Park bij Esperance of pikken we dat nog even mee? Fitzgerald River National Park is sowieso een must. De temperatuur is duidelijk milder dan in het binnenland en we krijgen zowaar te maken met onze eerste echte Australische onweersbui.

Zo wit als sneeuw

We hebben op tijd opgepakt en rijden over een lege weg richting Ravensthorpe.

We lunchen in de playground en lopen nog even langs het Visitor Centre. We zijn op een kruispunt en we twijfelen of we nog voor een paar dagen richting het oosten naar Esperance moeten rijden of dat we direct naar Fitzgerald River National Park moeten gaan. Uiteindelijk besluiten we om linksaf te slaan om eerst het Cape Le Grand National Park te bezoeken.

We hebben geen spijt van onze keus. Bij het binnenrijden van het park worden we gewaarschuwd voor wildlife op de weg. Dit keer zijn het geen overstekende kangaroe’s, maar slangen, miereneters, lizards en leguanen waar we voor op moeten passen. We gaan eerst de leuke wandeling naar Frenchman Peak doen.

De route wordt gewaardeerd met een hoge moeilijkheidsgraad, dus we vragen van te voren even na of het ook geschikt is voor kleine kinderen, maar dat blijkt geen probleem te zijn. Hannah klautert makkelijk naar boven over de hellende rotswand. Vlak voor de top kunnen we nog in de koelte van een overhangende rots een broodje eten.

Er staat een flinke wind op de top, maar het uitzicht is fenomenaal. In de verte kunnen we de witte stranden zien liggen.

Bekijk de wandelroute en meer foto’s in onderstaande video:

’s Middags rijden we naar de witte stranden die we vanaf de top hebben zien liggen. Net als op Kangaroo Island kunnen we met de auto het strand op rijden.

Het zeewater is heerlijk verkoelend na de warme klauterpartij van vanochtend. Het strand van Lucky Bay is sneeuwwit en niet voor niets een paar jaar geleden uitgeroepen tot het witste strand van Australië. Als we aan het afdrogen zijn van de verfrissende duik zien we achter ons aan de rand van het strand een paar kangaroe’s aanhoppen om wat gras te eten.

Kangaroe’s op het strand! Het moet niet gekker gaan worden! De kangaroe’s zijn rustig aan het eten en laten zich niet afleiden als wij ze op de foto willen zetten.

Voordat we de volgende dag Esperance verlaten, rijden we ’s ochtends de ‘Great Ocean Drive’, een indrukwekkende route langs de kust.

We rijden langs prachtige zandstranden en rotskusten, waar de zee tegenaan beukt. Na de ruige rotsen rijden we via het binnenland weer terug. In Esperance, bij een reusachtige walvisstaart die uit de grond steekt, stoppen we om te lunchen. Daarna zetten we koers naar onze volgende bestemming Hopetoun.

Meertjes van regenwater rondom de tent

We zoeken een schaduwplek op de campground van Hopetoun en die is snel gevonden met de vele bomen. Vlakbij Hopetoun ligt het Fitzgerald National Park. De volgende dag gaan we dit park bezoeken. Direct vallen ons de bomen met de prachtig gekleurde bladeren op. Als we verder rijden zien we een goanna de weg oversteken. We kunnen op tijd stoppen en hebben een mooi uitzicht op de bijzondere kustlijn. We lopen het strand op en zoeken aan de zijkant beschutting. Grote, apart gevormde en bijzonder gekleurde rotsblokken breken de wind. De rotsen zijn fantastisch mooi en we genieten van de woeste zee.
Het weer begint te veranderen en we zien in de verte een grote onweersbui aankomen. Het is voor ons reden om alles op te pakken en snel richting de tent te gaan.

Voordat we daar aankomen komt de regen plotseling al met bakken uit de hemel.

Het is onze eerste flinke Australische onweersbui. Het water loopt netjes van de tent af, maar de droge grond kan het vele regenwater niet absorberen. Er ontstaan meertjes van regenwater rondom de tent en ze dreigen over te lopen.

Hassan mag kanaaltjes gaan graven, als ware het een mooi zandstrand, om het vele water af te kunnen voeren. Gelukkig is onze tipitent wel wat gewend na de tropische regenbuien in Panama en Costa Rica. We houden het binnen droog en zien dat het weer snel opklaart.

Op de laatste dag in het park rijden we door naar een inlet. Het is een mysterieuze plek met zoutafzettingen op de kale bomen. De wind is afwezig waardoor reflecties in het water goed zichtbaar worden. Op de terugweg moeten we opnieuw de goanna’s ontwijken die op het asfalt een ideale warme plek hebben gevonden.

Na deze twee uiteenlopende nationale parken, rijden we door naar het stadje Albany, als uitgangspunt van nog meer spectaculaire Australische natuur.