Biken en zwemmen bij Whistler

Onze eerste bestemming met onze nieuwe huurauto is Whistler. In de winter is dit een populair ski-oord, bekend van de Olympische Winterspelen van 2010. In de zomer veranderen de skihellingen in spectaculaire downhill mountainbike pistes en staat het stadje vol met bikes in alle soorten en maten. Ook wij nemen de fiets en ervaren dat de venijnige hellingen met kinderen achter je fiets niet eenvoudig zijn. Hassan zet zijn tanden ook nog in de pittige single tracks voor mountainbikes met uitdagende namen. Bekijk zijn mountainbikeroute en foto’s. Verder doen we het wat rustiger aan, want voor het eerst sinds het begin van onze nu al ruim 3 maanden durende reis raken de kinderen wat verkouden.

In het bos aan de rivier

Dit jaar viert Canada haar 150e verjaardag in het eerste weekend van juli. We vertrekken op donderdag richting Whistler in de hoop dat er ergens nog een plekje op een campground te vinden is. We gaan die dag met een lijstje op pad en al gauw blijkt het enorm druk te zijn overal. De eerste kampeermogelijkheid is al vol. Op de tweede ziet het er al vol uit. Het is een prachtige plek in het bos. De reusachtige bomen lijken tot in de hemel te groeien. Diana ziet de camphost en spreekt hem aan. Hij heeft nog 1 plekje vrij, het is de plek waar zijn kampeertrailer ook staat. Onze tent zal er nog wel bijpassen. Het is al aan het einde van de middag dus we besluiten hier toch maar te gaan staan.

Achteraf een goede keus, want uiteindelijk blijven we hier (na eenmalig te zijn verkast naar een andere plek) toch bijna een week staan en dat ondanks het feit dat we hier de minste voorzieningen hebben van de gehele reis tot nu toe. We moeten het doen met een ‘pittoilet’. Dat is een gat in de grond met een hokje er omheen waar je met je neus dicht naar binnen gaat en de muggen en vliegen massaal op je billen gaan zitten zodra je de deksel open doet. Er is ook geen water uit een kraan of pomp, dat moeten we uit het stadje Whistler halen. We hebben alleen een rivier om handen te wassen. Hannah laat in het filmpje zien hoe dat gaat.

Ongewenste bewoner in de auto

Het grote verschil met de beren van Amerika is dat de Canadese beren geen auto’s open kunnen maken. Er zijn dus geen berenboxen nodig, we bewaren al het eten in de auto. Al gauw blijkt ons eten daar ook niet veilig. Op een morgen zien we overal muizenkeutels in de auto en het zakje cashewnoten is helemaal leeg. Ook ander etenswaren blijkt aangevreten. De razendsnelle muis die we eerder in het schemerdonker heen en weer zagen rennen bij onze tent geven we de schuld. We letten er die dag goed op dat we de deuren van de auto dicht houden. Het mocht niet baten, want ook de volgende dag was weer van alles opgegeten.

We vermoeden dat hij zich in de auto schuil houdt, maar we kunnen hem niet vinden. We besluiten dan maar al het eten in een afgesloten box te stoppen. Dat helpt, al heeft onze ‘ automuis’  de volgende dag nog wel de zakdoekjes aangevreten.

In Wells Gray hadden we enorm last van de muggen gehad, dus bij vertrek uit Vancouver hadden we nog even snel een muggentent gehaald bij onze favoriete waar-geen-nee-te-koop-is supermarkt Walmart. Deze kwam hier goed van pas, want ook hier waren er veel muggen.

Fietsen en zwemmen

Er wordt veel gefietst in Whistler en ook wij gaan weer eens met de hele family op pad. Het huren van een downhill- of mountainbike is geen probleem, maar de accessoires voor de kinderen zijn snel weg. We kunnen uiteindelijk in Whistler Upper Village nog een ’trailer’ bemachtigen voor Duco en een ’tag-along’ voor Hannah.

We fietsen rond Lost Lake en zien meer gezinnen met kinderen achter de fiets. Om niet al te snel weer terug te zijn kiezen we voor een grotere lus, maar gezinnen komen we niet meer tegen, alleen nog serieuze mountainbikers. Al snel wordt duidelijk waarom, want de hellingen worden steiler en af en toe moeten we gaan lopen. Duco slaapt en mist het gehele avontuur. Hannah wil op het verste punt ook wel gaan slapen, dus we ploeteren weer tijdig terug naar de village. Bekijk de fietsroute en meer foto’s.

Eerder die week deden we het wat rustiger aan en zijn we bij Alta Lake om daar heerlijk te zwemmen. Het is lekker weer en ook het water is te doen als je eenmaal ‘door’ bent.

Er is ook een afspoeldouche (handig als je geen douche op de camping hebt!). Helaas is het water ijskoud. Duco doorstaat deze ontbering dit keer verrassend goed, maar arme Hannah, die niet helemaal fit is, schreeuwt het hele strand bij elkaar. Later in de week bezoeken we nog een (verwarmd!) indoorzwembad om onszelf weer eens lekker schoon te spoelen.

We verlaten Whistler en slapen nog een nachtje in Vancouver omdat we de volgende ochtend vroeg de boot pakken naar Vancouver Island. We zijn benieuwd of onze automuis ook mee gaat…