Zinderende hikes in Zion National Park

In Zion National Park komen we weer in de bergen terecht. Het is een populaire bestemming en we hadden al gelezen dat we vroeg op de campground zouden moeten arriveren omdat deze op first come – first serve basis werkt. Als bijna-laatste van de dag kunnen we nog een kampeerplekje bemachtigen in deze prachtige vallei.

Spectaculaire hikes

De eerste hike die we doen start vanuit de campground en is voor Hannah een echte uitdaging met een lengte van 8 km en ruim 200 meter hoogteverschil, maar de belofte van een ijsje doet wonderen!

Op zo’n hike is het lastig timen met jonge kinderen. Duco krijgt na een half uur lopen honger en hij laat dat altijd duidelijk weten! Tijdens de stop met fruit eten valt hij daarna in slaap. Als we vervolgens flink doorklimmen krijgt Hannah trek en maken we een picknick-stop bovenop een drooggevallen waterval. Boekjes en tekenspullen zijn mee, dus er wordt volop gespeeld voordat we verder gaan. We zijn na deze tweede stop nog niet halverwege de route, maar we lopen, na een inspectie van Hassan, toch nog door naar het heerlijke uitzichtpunt van de Watchman Trail. Vervolgens gaan we weer naar beneden met Hannah aan het handje. Hannah houdt dapper vol en Duco heeft hoorbaar plezier bovenin de draagzak. Terug beneden maakt het welverdiende ijsje de dag volmaakt. Bekijk een impressie met meer foto’s van deze hike.

Hassan kiest vervolgens de laatste ochtend voor een van de meest spectaculaire hikes van Noord-Amerika (volgens de Lonely Planet): Angels Landing. Bijna 20 jaar geleden deed Diana, die een deel van de parken eerder heeft bezocht, deze hike al eens een keer. Het laatste stuk vraagt stalen zenuwen en is niet geschikt voor kinderen en voor mensen met hoogtevrees. Het gaat op een stuk van een meter breed beide kanten loodrecht naar beneden (tot 1400 feet, ruim 400 meter). Op een bord wordt nog eens gewaarschuwd dat er 6 mensen zijn omgekomen sinds 2004. Rekenend aan het aantal jaarlijkse dodelijke slachtoffers vraag ik mij af hoeveel jaar het bord met deze informatie er al staat…

Ondanks mijn alpine klimervaring uit het verleden, moet ik weer even wennen aan de grote dieptes. Zonder problemen kom ik echter als een van de eersten van de dag op de top met een overweldigend uitzicht als beloning. Bekijk de route en meer foto’s van Hassan’s (Angels) Landing.

Kids vermaken zich

Op de campground wordt onze tent weer eens op de proef gesteld door de wind die dit keer vol op de ingang staat. De kinderen vermaken zich prima. Hannah heeft haar Duitse vriendinnetje weer gevonden. Het Duitse gezin reist dezelfde kant op in een kleine campervan en heeft een vergelijkbare route langs de nationale parken, dus die gaan we nog vaker tegenkomen de komende weken.

Duco geniet van zijn custom made bedje. Overdag is het vaak te warm in de tent als de zon erop staat, dus zetten we z’n bedje buiten onder bomen. Tot onze blijdschap krijgt Duco ook steeds meer aandacht voor andere zaken dan zijn meegenomen favoriete boekjes. Moest hij thuis nog niets weten van de zandbak, hier begint hij ineens zand te voelen en takjes op te rapen en te bekijken op een zonnige middag aan de rivier. Gezien de situatie van Duco en ons lage verwachtingspatroon is elke merkbare ontwikkeling voor ons weer een positieve verrassing.

Hannah en Hassan eindigen de laatste warme middag met een koude dip in de rivier. De temperatuur gaat duidelijk de goede kant op voor ons komende bezoek aan Bryce Canyon National Park dat met meer dan 2400 meter relatief hoog ligt.

De internetverbindingen zijn beperkt in de Nationale Parken. Het is eigenlijk geen gemis om een tijdje offline te zijn, maar het is ook wel leuk om weer een berichtje op de site te zetten. Hassan schrijft dit stukje met de donsjas aan en muts op voor de deur van het Visitor Center op loopafstand van de campground waar nog net een beetje wifi-bereik is. Een nieuwsgierig hertje komt vanuit het bos kijken wat die rare snuiter in het pikkedonker hier zo laat nog doet met die lichtgevende platte steen…