De Icefields Parkway door de Nationale Parken Banff en Jasper wordt wel omschreven als de ‘most scenic drive in the world’. Dit is niet zonder reden: na elke bocht of pas doemt er weer een nieuwe adembenemende gletsjer, waterval of rotspartij op. De weg is een aaneenschakeling van prachtige uitzichtpunten en daarnaast is er ook nog veel wildlife. In Banff hadden we ze nog niet gezien, maar nu duiken ze tot twee keer toe voor onze neus op de weg op: de zwarte beer. Niet voor niets geldt er een snelheidsbeperking die streng wordt gecontroleerd. De machtige zwarte beer kijkt bewust naar het verkeer en steekt dan over. De tweede keer zijn we net op tijd met de camera. Als de camera start met filmen vanuit de auto heeft hij de overkant van de weg al bereikt. Alsof het zijn dagelijkse route is duikt hij het bos weer in.
IJs, sneeuw en watervallen
Op veel plekken kun je stoppen onderweg. Veel sneeuw en ijs is er nog te zien zo vroeg in het jaar. Het meer met uitzicht op de Bow Glacier ligt nog vol met ijs.
Het meeste ijs is te zien bij het Columbia Icefield, ongeveer halverwege de Icefield Parkway.
We maken een wandeling naar de voet van de gletsjer. Op het weggetje naar de parkeerplaats zijn bordjes geplaatst met jaartallen van de vroegere voet van de gletsjer. Ja, ook hier krimpen de gletsjers in hoog tempo. We vertellen Hannah dat als ze over 20 jaar deze gletsjer nog een keer wil bezoeken, het nog maar de vraag is of er nog ijs over is.
Duco vindt de gletsjerstenen reuze interessant en Hannah vraagt zich af wat al die bordjes betekenen. Er wordt gewaarschuwd niet zonder materiaal de gletsjer op te gaan. Bekijk de route en meer foto’s.
Aan de rivier
Terwijl de meeste mensen de Icefields Parkway in 1 dag rijden, kamperen wij ongeveer halverwege 2 nachten op een zeer eenvoudige, rustige campground op een mooie plek aan de snelstromende rivier. Het dagelijkse ritueel is water halen bij het kraantje en hout halen voor het vuur. De buggy is dan een handig transportmiddel.
’s Avonds als we eten gaan koken wil ook Hannah aan de slag met de potten en pannen. Stokjes en steentjes zijn meestal de vaste ingrediënten. De regen verstoort het buiten spelen tijdelijk, maar als we de tent weer oppakken is het weer droog.
De Icefields Parkway brengt ons uiteindelijk in Jasper National Park waarna we een half uurtje hier vandaan een kampeerplekje gaan vinden in Pocahontas.
Wat gaat dat snel he, met al dat ijs op de wereld. Vond ik in Frankrijk al bij de Mont Blanc.
Hier op het nieuws was trouwens al dat de beren in Yellowstone niet meer beschermt zijn omdat ze met velen zijn.
Maar weer schitterende beelden en leuke filmpjes. Ik kijk weer uit naar het volgende avontuur samen met Myrthe